These foolish games...

Elínborg vogaði sér að klukka mig svo hér koma fimm gagnslausar staðreyndir um mig. Ekki að margar staðreyndir um mig séu sérstaklega gagnlegar yfir höfuð...
1. Á sumrin fæ ég þrjár freknur, allar á nefið. Ekki fleiri, ekki færri. Þrjár. Alltaf. Og mér þykir vænt um þær.
2. Mér finnst að allt sem er gert úr kjötfarsi eigi að vera ólöglegt, ásamt kjötfarsinu sjálfu og áhöldum til framleiðslu þess. Þeir sem opinberlega játa neyslu þess ættu að skammast sín og leita sér hjálpar hjá 12 spora prógrammi í sínu hverfi.
3. Ég hef ekki ennþá séð kvikmyndina Braveheart. So sue me.
4. Þegar ég er alein í sundlaug þá syndi ég eins hratt og ég get í djúpa helmingnum því ég er svo hrædd um að það komi hákarl og borði mig. Ekki í grunnu samt. Bara djúpu.
5. Mér finnst yndislegt að lesa í baði, og þar fer stærstur hluti míns próflesturs fram, en er haldin fordómum gagnvart þeim sem lesa á klósettinu. Það er bara eitthvað rangt við það krakkar.
Jahá. Ég segi klukk Bylgja, Dabbi, Ásla, Ásdís og Íris Björk. Ef þetta eiga að vera fimm manns... Geri allavega eins og Ella bara, veit ekkert hvernig reglurnar eru... Krassandi alveg hreint.

Lyktin, stemmningin, hljóðin...

...it´s all coming back to me. Fór í leikhús í gær og sakna þess að vera að dútla við að leika og prakkarast. En það eru bara ekki nógu margir klukkutímar í sólarhringnum. Ætla í staðinn bara að vera dugleg að fara og sjá það sem aðrir eru að dunda sér við í vetur. Amma og afi buðu á Edith Piaf, og það var yndislegt! Finn ekkert nógu fínt til að lýsa Brynhildi Guðjóndsdóttur aðalleikkonu, þið verðið bara að sjá hana sjálf. Þessi rödd... Og allt hitt flott líka, er sérstaklega hrifin af leikmyndinni, hún er rosalega einföld en virkar 150% í öllum atriðunum, sem mér finnst magnað. Svolítið táknræn, svona eins og búr, og bara rosalega vel hugsuð. Klappklappklapp, mikið er ég fegin að ég sá þetta.
Og ég er búin að týna símanum mínum og fá nýjan, en á engin símanúmer lengur og þar með hvorki vini né vandamenn. Ef þið nenntuð að senda mér sms með símanúmerunum ykkar yrði ég ofsa kát, sama hversu mikið eða lítið ég þekki ykkur, ef við tölum saman at all vil ég endilega fá númerið aftur. Annars er þetta líka gott tækifæri til að klippa mig út úr lífi ykkar fyrir fullt og allt og hverfa út í tómið. Mæli samt ekki með því, ég er fín stelpa.

41 ár

Á laugardaginn ætlum við að halda uppá það að Björk og Bylgja verða samtals 41 árs. Af því tilefni erum við (les. Bylgja og Lára) búnar að plögga allskonar frítt pláss og áfengi á skemmtistöðum bæjarins enda erum við skvísur og hver staður bættari af því að hafa okkur, sérstaklega svona lausar á því og í glasi. Upphitun verður heima hjá Björk í nýja húsinu hennar sem ku vera algjör draumur í dós, og gaman að fá að sjá það, líka of langt síðan við prökkuruðumst allar saman síðast, held svei mér þá að það hafi líka verið hjá Björk, þegar hún útskrifaðist úr snyrtifræðinni. Sem er lygi, var haldið svakalegt Sálarball í sumar en ég stakk af og ætla að láta eins og það hafi aldrei gerst. En semsagt, stelpan að fara að tjútta aðra helgina í röð og búin að lofa sér næstu líka, held ég sé komin í ruglið bara. Naumast hvað maður er villtur, ætli ég sé alkóhólisti? Ekki fyndið? Ok...

Hádegisfundur vagínanna

Fór á æðislega kvenlægan hádegisfund áðan, þennan hér semsagt, þar sem Lára Marteinsdóttir ætlaði að fjalla um kvikmyndir og kyngervi, og hátt hlutfall fæddra drengja í kvikmyndum. Ætlaði segi ég því hún gerði það ekki. Hún sýndi okkur bara nokkur atriði úr uppáhaldsmyndunum sínum og muldraði eitthvað á meðan sem heyrðist ekki því myndirnar voru svo hátt stilltar. Fann aldrei tenginguna við efnið sem hún ætlaði að fara yfir, sem hljómaði annars fannst mér mjög spennandi, dáldið svindl að lofa hádegisfundi um eitthvað en undirbúa hann svo að því er virtist ekki neitt að öðru leyti en að smella sér út á vídjóleigu á leiðinni á fundinn og grípa nokkrar karlrembumyndir. Verð líka að segja að mér fannst vanta umfjöllun um Two Lesbians and a Plumber, það hefði örugglega verið ný vídd á annars mjööög óáhugaverðum fundi.
Bloggið mitt er að breytast í mína eigin persónulegu Þjóðarsál, þar sem ég nöldra yfir því hvað ég sé tussuleg og að aðrir standist ekki væntingar. Gjössovel.

Kona dagsins...

...er ég. Af því þetta er mitt blogg og ég ræð. Líka af því ég sló persónulegt met í bæði myglu OG leti, sem er afrek. Minni sjálfa mig soldið á úfna dúddann í Notting Hill í dag, nema minna fyndin og með meiri brjóst. Svo er ég búin að sitja á Hlöðunni í allan dag og komast að því að ef maður virkilega virkilega ætlar sér ekki að læra er hægt að gera ýmislegt skemmtilegt annað hérna. Eins og að blogga (allt er hey í harðindum). Gera lista yfir stellingar sem láta mann ekki fá náladofa í tærnar(stuttur listi. Ein. Sitja eins og manneskja, sem ég einmitt get ekki, er með náladofa í tánum es ví spík. Góð saga). Búa til stöðurafmagn með því að nudda sokkunum ofsa hratt eftir gólfteppinu og gefa sofandi fólkinu smá straum. Útskýra af hverju maður er að nudda sokkunum ofsa hratt eftir gólfteppinu og gefa nývaknaða og pínu pirraða fólkinu smá straum. Pavtí pavtí.

Foj

Ég er skrímsli. Með hor. Klíni því samt ekki á veggi eins og subburnar sem Mangó þarf að díla við á Spáni. En ég er samt með bólgin augu, rautt nef og óþrjótandi uppspretta pirrandi óhljóða. Og til að toppa það hvað maður er eitthvað off þegar maður er svona stíflaður og ringlaður þá var ég rétt áðan að slasa mig á abt mjólkinni minni. Mig langaði að fara að skæla og fá að fara heim að borða frostpinna undir sæng.

Allt að gerast

Brjálað, brjálað, brjálað. Búin að glósa meira á viku en ég gerði allar síðustu tvær annir samanlagðar, námskeið að byrja í vinnunni og allt í geðveikinni þar, bíllinn bilaður, byrjaði með nýju tímana mína í Veggsporti og þar er fámennt en góðmennt eins og er og svo tók ameríski aðdáandinn sinn tíma. Ætti að vera á prósentum hjá Flugleiðum. Í öllu þessu rugli núna er reyndar mjög freistandi að hoppa bara til Los Angeles og gerast svona "trophy wife", láta bara klóra sér á hausnum og dást að sér allan daginn, en einhvern veginn grunar mig að það gæti orðið ööörlítið leiðigjarnt til lengdar.
En allavega, það er eitthvað við lagið Fix you með Coldplay sem gerir mig alveg æðislega dramatíska, fæ sömu tilfinningu og Bridget Jones lítur út fyrir að hafa í byrjun á skárri myndinni meðan hún hlustar á All by myself. Þetta veit ég bara af því að ég er á bílnum hennar mömmu eins og er sem er búinn sárt saknaðrar rásar tvö. Er í viku búin að hafa alveg sæmilega hugmynd um hvað er að gerast í heiminum bara. Var semsagt fellibylur í BNA, fyrir þau ykkar sem eiga ekki heldur bíl með útvarpi. Já, og kosningar yfirvofandi í Þýskalandi, Angela er að vinna, þó engum virðist líka við hana. Fæ bílinn minn aftur eftir nokkra daga og þá verður það fáfræðisalsæla (ignorance is bliss) á ný.

Nett geðvonska...

Fór í fýlu útí bloggið mitt og refsaði því með því að færa það í skuggalegan afkima internetsins (þeir eru alveg nokkrir) en svo rann mér reiðin fljótlega og hér er það, komið aftur heim.
Ég veit að allir eru núna æðislega reiðir útí mávana í borginni, fyrir að vera of duglegir að búa til egg og unga og koma þeim á legg og svona. Stefnir í að þeir verði skotnir í þúsundatali og hent í ruslið, sem er ferlega rómó tilhugsun finnst mér. Ekki að þeir séu fugla saklausastir. Þeim finnst gott partí að borða hina fuglana og svona, sem ég er ekki fylgjandi heldur svo ég neita staðfastlega að taka afstöðu með eða á móti mávum takk. Hinsvegar langaði mig að deila með ykkur lítilli sögu. Og takið nú eftir. Ég sá nefnilega ferlega smart máv á miðvikudaginn þegar ég var að bíða á bílastæðinu við Smáralind eftir að mamma mín kæmi að sækja mig í mánaðarlegar pyntingar (les. vax). Þar var mávur, æðislega venjulegur í útliti, pínu úfinn og illa tilhafður og svona, alveg niðursokkinn í að gera eitthvað sem virkaði spennandi. Ég vildi ekki missa af fjörinu og fór að fylgjast með hvað væri svona gaman. Þá var fuglsanginn í miðju kafi að reyna að ná brauðbita úr stórum, glærum plastpoka, og hann var greinilega enginn viðvaningur, þetta var fagmávur hinn mesti. Bíta, lyfta, hrista, bíta, lyfta, hrista... Og alltaf í rétta átt, það var ekkert tilviljanakennt við þetta starf hans, hann vissi hvar brauðið var, hvar gatið á pokanum var og var greinilega búinn að heyra að það er ekki mælt með að stinga höfðinu mikið ofaní plastpoka. Hann var sniðugur. Og fékk brauðið sitt að lokum, eftir gífurlega skipulagningu og lýtalausa framkvæmd. Minnti mig á þann ágæta máv Jónatan Livingston Máv, en svona myndi ég einmitt ímynda mér að hann næði sér í næringu milli strangra listflugsæfinga. Góð, góð bók. En semsagt, mávar eru pínu sniðugir líka. Sko.
Já, og tilkynning frá Neytendahorni Unnsu: Ooofsalega góð græn epli í Nóatúni við Nóatún. Nammi, namm. Tími varla að borða mín, þau eru svo falleg.

Menningardýrið

Í tilefni menningarnætur ætla ég að heiðra vinnumenningu landans, betur þekkta sem vinnuhólisma, og vinna 12 klst. Treysti á að mamma manni listagalleríin á Skólavörðustígnum fyrir mína hönd, en það erum við annars vanar að gera saman, töluvert meira fútt í því en að bora í nefið í tómu World Class til tíu í kvöld en einhver verður að heiðra annars vanrækta menningu vinnuhólistanna. Ég fórnaði mér fyrir liðið.
En þegar ég er búin að loka búllunni ætla ég að gera mig ofsa sæta og ganga í skrokk á eins og einu rauðvínsglasi á einhverju gasalega menningarlegu kaffihúsi (les. hvar sem er þar sem er ekki aaalveg troðið af menningarvitum). Ef það líður ekki yfir mig eftir það af þreytu ætla ég að tvista til að gleyma, en bara ef ég finn dansgólf þar sem ég get fengið að minnsta kosti átta fercentimetra fyrir mig og hallærismúvin mín. Ekkert grín að vera lítill á of troðnu sveittu dansgólfi, nefið á mér er nefnilega þar sem handakrikarnir á öllum hinum eru. Bjakk... :p

Who knew?!

Hélt ég væri ekki hrædd við flugur, bara köngulær. Annað kom nú samt í ljós rétt áðan þegar það flaug geitungur ofaní glasið mitt í búðarkytrunni og ég flaug fram á gang æpandi og gólandi á miskunn. Ég skaust svo hratt fram á gang að ég held að ég hafi skapað einhvers konar lofttóm á bakvið mig, allavega þá sogaðist geitungsgreyið út á eftir mér og er núna að gleðja Birtu og Möggu í afgreiðslunni. Úps :)

Tuesday on a Friday....

Fór í gær í annað skipti í lífinu að borða á Ruby Tuesday. Í fyrra skiptið (fyrir fimm árum nota bene) fékk ég ofsalega vonda og kalda súpu og var ekki sátt. Í gær fékk ég hins vegar voða gott pasta með kjúkling og hvítlauk og öðru misvellyktandi gúmmelaði, og valt út. Svo fór ég að sjá "Magnaða kvartettinn" (Fantastic Four) sem var líka bara fín, ekki jafn góð og hin myndasögubyggða myndin sem ég sá, "Syndaselaborg" (Sin City), en sat allavega alveg þegjandi róleg í gegnum hana, án þess að hugsa of mikið um ritgerðarskrípið mitt eða heimsmálin, en til þess var einmitt leikurinn gerður. Fannst samt kjánalegt að sjá þarna uppáhalds vonda lýtalækninn minn af stöð tvö, en það hjálpaði samt að hann var sami karakterinn þarna svo kerfið mitt fór ekki alveg í panik. Hann er eins og Baltasar Kormákur fyrir mér, örugglega fínn gaur en leikur alltaf svo mikla skítapésa að mér er illa við hann persónulega, myndi örugglega grýta hann með frosnum sænskum frikkadellum ef ég hitti hann í Bónus. Vondgóða löggan Vic var þarna líka, en breyttist fljótlega í steinakall svo það slapp líka fyrir horn. Skrýtið hvað ég höndla ekki að persónur úr sjónvarpsþáttum leiki fleiri en einn karakter á ferlinum, en kvikmyndaleikarar mega skipta um hlutverk eins og nærjur án þess að það trufli mig. Maður verður að fá að hafa sínar sérviskur...

Slapplingur

Þessi belgvettlingur hér er slappur í dag. Held ég sé að fá í hausinn hvað ég er búin að vera ofvirk í sumar, kenndi bara einn tíma hálfsjö í gærmorgun og fór svo heim að skrifa ritgerð, og held að líkaminn hafi ekki þolað svona rólegheit, er allavega hálfgert flak. Það er samt ekki í boði að verða lasin fyrr en ritgerðinni hefur verið skilað. Pant verða lasin á mánudag, en ekki deginum fyrr!
Ég datt inná netdagbók um daginn hjá Íslendingum sem búa í Kína, og nú er ég alveg sjúk aftur og langar þangað í skiptiönnina/annirnar mína/mínar. Lítur samt ekki út fyrir að það sé neinn skóli í Kína í boði fyrir stúdenta HÍ, bara skipti fyrir kennara eftir því sem ég best fékk séð í fyrra þegar ég var að spá í þetta. En getur það nokkuð verið, þetta stóra og fjölmenna land..? Ég hlýt að vera að misskilja eitthvað. Held áfram að njósna þetta.

Skandall!!!

Það er svo mikill skandall að ég skuli ekki vera búin að sjá Billy Elliot ennþá! Ég af öllum. Hneyksli. Er komin efst á listann fyrst guttinn er meira að segja staddur á landinu. Hnuss, að maður skuli láta þetta fréttast um sig.
Skil annars ekki að mér skuli ennþá vera hleypt út á almannafæri, hvað þá að ég fái að tala við viðskiptavinina... Lenti í nettri krísu með kúnna áðan. Hann ætlaði að kaupa sér sokka og ég spurði hvaða skónúmer hann notaði. Hann svaraði með djúpri röddu "verð ég ekki að segja 48, er ekki þjóðsagan að þetta sé eitthvað tengt annari stærð?" og hló svo, og ég, verandi kjánaprik, sagði að ég hefði nú verið að lesa grein rétt áðan (þessa grein) þar sem þetta teldist bara sannað mál. Það fór ekki betur en svo að manngreyið snarfölnaði og þverneitaði að segja mér hvaða skónúmer hann notaði í alvöru. Úps. Keypti sokka nr. 39-42 og sagði að honum fyndist betra að hafa þá þrönga. Einmitt.

Over-achiever

Fór eins og stormsveipur um húsið mitt áðan og vökvaði sumarblómin og inniblómin. Og gerviblómin. Takk fyrir viðvörunina mamma. Hrmph.

Komum saman og leysum vind...

Ég skellti mér til vina minna á Esso stöðinni uppá Höfða á föstudaginn til að fylla bílinn minn af bensíni. Á meðan það var verið að dæla því á Trausta fyrir mig (því ég er prinsessa og geri ekki svoleiðis sjálf) stóð ég í löngu röðinni að kassanum, fyrir aftan eldri mann. Ekki svo mikið eldri að það eigi að vorkenna honum og finnast hann krúttlegur neitt, bara svona eldri en fimmtugt eldri, ekki eldri en Móses eldri. Og þarna stóð ég í sakleysi mínu að reyna að standast Nissa súkkulaðið í hillunni við hliðina á mér (sem mistókst, en það er önnur saga), þegar karlgerpið rekur svona líka myndarlega við á mig! Lætur bara eitt djúsí prump vaða á mig án þess að blikna eða blána. Mátti engu muna að ég léti gott spark vaða í stélið á dónanum, en ég var í támjóum stígvélum og hrædd um að festa það einfaldlega á vettvangi glæpsins. Þetta er bara svo langt frá því að vera í lagi...

All warm and fuzzy

Hvernig veit maður að maður á fullt af yndislegum vinum? Jú, þegar það er föstudagskvöld og maður segist ætla að missa meðvitund slefandi af þreytu á sófanum sínum, og þeir bjóða manni frekar sófann sinn að slefa á :)

Þreytuleiði

Svakalega verður maður leiður þegar maður er svona þreyttur. Ég er eitthvað svo útkeyrð líkamlega en allt samt gott þannig lagað, svo andlega hliðin ætti alveg að vera í fínu tjútti, nema hún er það ekki. Hún er bara búin á því líka. Merkilegt hvað þetta fer saman. Svo allir sem vilja knúsa mig eru velkomnir í Laugar.
Fólk má líka fara að bera smá virðingu fyrir sísteminu mínu. Ég litakóðaði bolina hérna í búðinni en fólk er alltaf eitthvað að messa í kerfinu mínu. Hætta því strax. Getið gramsað í sokkakörfunni ef vantar útrás fyrir taugaveiklunina, hef ekki ennþá fundið almennilegt kerfi til að skipuleggja hana blessaða. Nöttí? Ég held ekki...

Unnsa, fæst nú sykurskert

Gleymdi að borða áður en ég fór að sofa í gærkveldi, eins og ég geri alltaf þegar ég á að kenna tíma í bítið morguninn eftir, svo ég var um hálfníuleytið í morgun komin í þetta líka fína blóðsykursfall. Sem væri nú ekkert fréttnæmt svosem, nema af því að ég er ennþá titrandi og skjálfandi eins og aumingi, óglatt og svimar og alltsaman. Sem er ekki hressandi. 14 tíma vinnudagur í dag og hefði verið ofsa krúttlegt að halda meðvitund. En maður fær víst ekki allt. Kvartikvart.
Annars er óðum að líða á þessa vinnuviku dauðans, þetta klárast alltaf hraðar en maður heldur, skil ekkert hvað ég var að kvarta og kveina í vikubyrjun. Massetta!!!

Afkvæmi Satans

Ok, nú er þetta að verða komið gott bara. Helmingurinn af öllum pósti sem ég fæ er boð frá öllum sem ég þekki (og nokkrum sem ég reyndar þekki ekki...) um að skrá þá í einhverja þjónustu á netinu þar sem er hægt að senda sms frítt. Sem væri merkilegra ef maður hefði ekki gert það árum saman gegnum heimasíður íslensku símafyrirtækjanna. Þetta fæ ég aftur og aftur og aftur frá sama fólkinu, sem er að öðru leyti dagfarsprútt og tiltölulega þolanlegt í umgengni svo ég neita að trúa því að þetta pakk sé alltaf að senda mér þetta viljandi. Er forritið að gera þetta sjálfvirkt eða..? Þið vitið hvaða forrit ég er að tala um, sms.ac eða eitthvað. Nú hef ég aldrei sent viljandi út svo "invitation" á einn eða neinn, svo segið mér nú, eruð þið búin að vera að fá svona drasl frá mér?

Útá land! Ég er hetja!

Nú er komið að því að standa við stóru orðin. Ætla út á land. Alla leið til Víkur í Mýrdal á landsmót barna og unglinga. Veit ekki í hverju þau keppa helst, alltaf bara talað um "landsmótið", en ætli það sé ekki veggjakrot og svoleiðis níðingsháttur. Þetta eru jú unglingar. Við vitum öll hvað þeir eru villtir og spilltir. Og hættulegir. Ja ég tek allavega piparspreyið með mér. Verst að ég þarf að keyra ein fram og tilbaka og fyrir utan að finnast leiðinlegt að keyra þá er ekki einu sinni útvarp í bílnum og smá séns að ég verði búin að missa glóruna þegar ég loksins kemst á leiðarenda. Kann ekki nógu mörg lög til að endast þrjá tíma á söngli. Verð bara að leika mínar eigin veðurfréttir og umferðarfréttir og svona milli laga. Og morgunleikfimi eins og á Rás 1, best að æfa sig til að vera við öllu búinn ef svo ólíklega fer að Dabbi fær djobbið. Gæti líka tekið upp puttalinga, þeir ættu að geta skemmt mér allavega nokkra kílómetra, og þeir eru svo æðislega réttlausir að þeim má henda út um leið og þeir glata skemmtanagildi sínu. Tók einmitt upp tvo unglinga um daginn, bæði til að komast yfir hræðslu mína við unglinga (stara í augun á óttanum) og svo voru þeir svo skemmtilega bólóttir og vandræðalegir að ég stóðst þá ekki. Enda voru þeir ofsa efnilegir. Á unglingakvarðanum. Sem þýðir að þeir stálu engu, krotuðu ekki inní bílinn, nöguðu ekki áklæðið og hræktu ekki á gólfið. Fínir strákar.

O ó...

Nett kvíðakast í morgunsárið. Samkvæmt mínum útreikningum er ég búin að vera að eyða tímanum í eitthvað allt annað en að:

a) skrifa ritgerðina mína (sem ég var að ákveða fyrir núlleinni að ætti að vera um hversu vel skrifræðislíkan Max Webers henti nútíma skipulagsheildum. Spennandi.)
b) vera kreatív og skapandi (þ.e. skrifa eitthvað mér og öðrum til skemmtunar og hamingjuauka. Því ekki er bloggskrípið að gera sig. Það bara neitar að deyja.)
c) panta dótarí af netinu viðkomandi eróbikktímunum mínum, til að gera mig að betri kennara og tímana mannúðlegri (t.d. galdraprik og töfraduft. Og kannski skárri tónlist.)
d) ferðast innanlands (fjallageitarkomplexinn alveg gleymdur)

Samkvæmt umræddum útreikningum er ég búin að eyða því sem af er sumars í:

a) óhóflega vinnu
b) að leggja sjálfa mig í klórbleyti (mér til ánægju og yndisauka, ekki af því það væru á mér blettir, svo gagnsemin er takmörkuð)
c) hjúkra sjúku kattaskotti (tíma vel varið og sé ekki eftir mínútu af því)
d) vera á msn (get ekki á nokkurn hátt réttlætt það svona yfir hásumarið, ætti kannski að reyna að finna 12 spora prógramm)

En það þýðir ekki að gráta það, heldur reyna að nýta þennan mánuð sem eftir er sumars (!) til uppbyggilegri hluta eins og:

a) að borða barnaís í brauði (hvað er uppbyggilegra en það?)
b) skrifa bévítans ritgerðina (foj)
c) fara til Víkur að heimsækja Áslu og kjörfjölskylduna mína (og auðvitað öll börnin sem ætla að safnast þar saman því þau kunna að hlaupa hratt og hoppa hátt/langt)
d) panta eróbikkdiska á netinu sem eru ekki með lögum með Backstreet Boys eða Whitney Houston (ef þeir eru þá til...)
e) fara í allavega eina almennilega göngu (bara eitthvert, ofsa margir hringir á Laugardalsvellinum duga ef í harðbakkann slær)

Alltaf gaman að skipta blogginu sínu í liði.

Alþjóðalæti

Fór með dönsku Möggu minni að drekka te í Alþjóðahúsinu í gær. Við enduðum þar eftir smá vapp því við þurftum að tala ööörlítið saman og fimmtudagshávaði þema á næstum öllum kaffihúsum. Meðal annars í Alþjóðahúsinu, nema þar er boðið uppá sniðugt. Hægt að velja borð í hávaða eða hávaðalausu. Ég var alveg uppnumin af snilldinni. Völdum hávaðalaust og töluðum útí hið óendanlega.
Nú er ég að telja á mér tærnar í vinnunni því það er ekkert að gera og ég að bíða með óþreyju eftir að komast heim, þar sem Eva Dögg bíður með neglurnar mínar. Jei! Þó það sé útsala hjá mér vill samt enginn fórna sólinni til að versla við mig. Er alein. Foj.
Á morgun fer ég svo í fyrsta brúðkaupið á ævinni, og hlakka ofsa til, enda ekki ómerkara par að gifta sig en Guðný og Gummi. Hlýtur að verða stuð. Ég fórna World Class afmælinu fyrir það með glöðu geði, en ætla að reyna að merja það í staffapartíið og ballið um kvöldið. Það er nefnilega World Class Sálarball í Skautahöllinni annað kvöld frá kl. 23, ókeypis inn og ahahallir velkomnir. Mæta!!! Verður tjúttað alveg útí hið óendanlega, svo mikið pláss í Skautahöllinni að við ætlum að máta öll plássfrekustu hallærismúvin okkar. Teygjusokkar og hita- og kælikrem á svæðinu ef illa fer. Vííí...

Passa mig á sólinni...

Þessa tvo daga sem sólin hefur verið að glenna sig hérna á klakanum núna er ég búin að vera andsetin af þvottabirni, svo ég hef ekki séð hana mikið. Er búin að þvo herbergið mitt vel og vandlega, eftir að hafa látið það sitja á hakanum í vinnutörninni. Og letinni. Svo nú eru allir velkomnir í heimsókn aftur, skal hætta að skella hurðinni á nefið á gestum og segja þeim að hringja á undan sér eins og siðmenntað fólk...
Í kvöld er svo hópferð á Madagaskar í bíó fyrir þá sem ekki vita, kl. 22, allir að mæta!!!

Sveitt helgi

Allt sem ég gerði þessa helgina hafði þær afleiðingar að ég svitnaði, svo ég var sveitt mestalla helgina. Fór í baðstofuna á föstudagskvöldið og svitnaði, æfingu á laugardaginn og svitnaði, út að dansa um kvöldið og svitnaði og svo á æfingu og baðstofu í gær og viti menn, svitnaði. Maður er ekki beint heillandi þessa dagana. Fór út að hlaupa í Laugardalnum með Möggu á laugardagsmorguninn fyrir vinnu og hélt ég myndi bara deyja einhversstaðar á leiðinni. Ef það hefðu ekki verið sætir útlendingar fyrir utan farfuglaheimilið hefði örugglega liðið yfir mig þar en ég fór þetta á þrjóskunni. Og þetta slefaði kannski uppí tvo kílómetra. Aumt.
Stelpukvöldið á laugardaginn tókst ofsa vel, nettur kjaftaklúbbur hjá Hrefnu minni og svo sveittur (auðvitað) dans á Hressó. Byrjuðum samt á öfugum enda, hefðum átt að byrja á að taka rölt og vera pínu sætar og svona, því eftir að við byrjuðum að dansa varð eiginlega ekki aftur snúið, við urðum strax eins og við hefðum setið í finnskri sánu í sólarhring eða svo. Kúlið farið svo við dönsuðum bara meira og fórum svo heim að lúlla. Eftir að hafa borðað ofsa góðan sjeik á Aktu taktu á leiðinni heim...

Væld þeing

Leysti vandamál gærdagsins á frumlegan hátt. Gerði hvorugt. Borðaði kringlu og kókómjólk hjá Möggu í staðinn. Svona er að hugsa útfyrir kassann sko, alltaf svo villt stelpan. Það er óðum að komast mynd á þessa helgi sem er framundan, ætla að taka góða æfingu og baðstofuslökun í kvöld eftir vinnu, smyrja á mig allskonar jukki og vappa um í baðslopp í myrkrinu. Smá kósý og rómó stemmning innan um granítsáðfrumurnar. Eftir vinnu á morgun stefnir svo í stelpukvöld ársins, verið að nýta tímann sem Hrefna mín stoppar á landinu. Það endar svo bara þar sem það endar, búið að segja mér hin og þessi plön en mér láðist að leggja eina einustu hugmynd á minnið, svo þetta er óvissuferð hjá Unnsu litlu. Eins og svo margar aðrar... Blah.

Sól úti, ég inni

Sem er alltaf nett spælandi en það sem er samt verra er að það er skítakuldi hérna inni í búðinni hjá mér. Þannig að á meðan þið ormarnir sem eruð í sumarfríi eruð að grillast úti í sólinni er ég ekki bara snjóhvít heldur líka með gæsahúð. Kvartikvart. Annars er lífið gott. Er að lesa Ellefu mínútur eftir Paulo Coelho, og hún er ofsa góð. Það eina sem ég get fundið mér til að hafa áhyggjur af ef hvort ég á að fara á æfingu eftir vinnu eða á kaffihús að lesa meira. Svo ég hlýt að hafa það hreint ágætt bara! Maður er ekki skemmtilegur bloggari þegar lífið er svona gott.

Heróínvettlingur

Var að koma úr blóðbankanum, þar sem yndisleg gömul kona var að taka úr mér blóðprufu. Ég ræktaði hinsvegar ofsalega mjóar og kræklóttar æðar sem er næstum vonlaust að hitta á, svo eftir mikið juð og pot fram og til baka sit ég uppi með ansi hreint skemmtilegan blóðpoll undir húðinni. Skemmtilega heróínlegt, nema ég er ekki alveg nógu mjó til að klára lúkkið almennilega.
Og mætt á Hlöðuna, í júlí! Ef það er ekki eins og einnar Fálkaorðu virði þá er ég illa svikin. Er að reyna að byrja á ritgerðinni minni, ekki nema 5 vikum á eftir bjartsýnu áætluninni minni. Skal veðja að ég skoða Garfield samviskusamlega þar til Hlaðan lokar.
"Mongólitinn" vill vita hvað ég brallaði um helgina. Það var nú eitthvað rólegt. Vonbrigði? Fór reyndar á Sin City í bíó á laugardaginn, fannst hún ofsa töffaralega gerð og flott en full gorí fyrir mig, blóð er blóð, hvort sem það er rautt eða hvítt eða gult. Og öxi í ennið er ahahahalltaf öxi í ennið. (Exi í ennið? Öxi í ennið? Veit ekki...). Í gær laumaðist ég svo með Bylgjunni á kaffihús, var ofsa kósí og rómó. Játs Mongó litli/litla, þannig var nú það.
Eigið góða viku lömbin mín!

Mouse of Wax

Dagur sjálfkjörinna kvala og pínu er genginn í garð. Nú er loksins komið að því að losa sig við þjóðlega kindalúkkið sem er búið að loða við mig síðustu vikur, og skella sér í allsherjar vax. Sem væri alls ekki í frásögur færandi nema af því að litli hausinn á mér er búinn að mikla þetta svakalega fyrir sér og ég er við það að fá taugaáfall af kvíða, er skyndilega farið að þykja æðislega vænt um feldinn minn. Eru ekki kindur voða krútt bara hvort eð er?

I´ve created a monster...

Bjó til meiri prinsessuna þegar ég var að hjúkra kettinum. Nú er hún miklu hressari en vill auðvitað nákvæmlega sömu athygli og umhyggju og hún fékk meðan hún var lasin. Svo nú ligg ég laglega í því. Sit uppi með kött sem vælir og skælir ef ég er ekki heima, vill láta halda á sér alveg sama hvað ég er að gera (hélt sér sjálf á öxlinni á mér þegar ég burstaði tennurnar í morgun, nettur hristingur átti ekkert í þrjóskuna) og vill sofa uppí hjá mér og láta hleypa sér inn og út úr herberginu á hálftíma fresti allar nætur. Jeminn. Ekki skrýtið að maður verði tussulegri með hverjum deginum.

Skapa(há)ra-wannabe

Dett stundum í alveg hrikalega sorglegt ástand þegar ég sé hvað margir aðrir eru að gera sniðuga hluti. Sorglega ástandið er að mig langar líka. Að vera ofsa sniðug og skapandi og listræn, búa eitthvað til sem öllum finnst ofsa hippogkúl og váhvaðégvildiaðmérhefðidottiðþettaíhug. Svona listræn penis-envy er hinsvegar ekkert svöl og ég vil losna við þetta rugl. Skil bara ekki hvernig þetta lið hefur tíma til að dunda sér svona, er þetta pakk ekki í vinnu? Kannski hefði ég líka tíma ef ég væri ekki alltaf á msn...