Unnsa, fæst nú sykurskert

Gleymdi að borða áður en ég fór að sofa í gærkveldi, eins og ég geri alltaf þegar ég á að kenna tíma í bítið morguninn eftir, svo ég var um hálfníuleytið í morgun komin í þetta líka fína blóðsykursfall. Sem væri nú ekkert fréttnæmt svosem, nema af því að ég er ennþá titrandi og skjálfandi eins og aumingi, óglatt og svimar og alltsaman. Sem er ekki hressandi. 14 tíma vinnudagur í dag og hefði verið ofsa krúttlegt að halda meðvitund. En maður fær víst ekki allt. Kvartikvart.
Annars er óðum að líða á þessa vinnuviku dauðans, þetta klárast alltaf hraðar en maður heldur, skil ekkert hvað ég var að kvarta og kveina í vikubyrjun. Massetta!!!

Afkvæmi Satans

Ok, nú er þetta að verða komið gott bara. Helmingurinn af öllum pósti sem ég fæ er boð frá öllum sem ég þekki (og nokkrum sem ég reyndar þekki ekki...) um að skrá þá í einhverja þjónustu á netinu þar sem er hægt að senda sms frítt. Sem væri merkilegra ef maður hefði ekki gert það árum saman gegnum heimasíður íslensku símafyrirtækjanna. Þetta fæ ég aftur og aftur og aftur frá sama fólkinu, sem er að öðru leyti dagfarsprútt og tiltölulega þolanlegt í umgengni svo ég neita að trúa því að þetta pakk sé alltaf að senda mér þetta viljandi. Er forritið að gera þetta sjálfvirkt eða..? Þið vitið hvaða forrit ég er að tala um, sms.ac eða eitthvað. Nú hef ég aldrei sent viljandi út svo "invitation" á einn eða neinn, svo segið mér nú, eruð þið búin að vera að fá svona drasl frá mér?

Útá land! Ég er hetja!

Nú er komið að því að standa við stóru orðin. Ætla út á land. Alla leið til Víkur í Mýrdal á landsmót barna og unglinga. Veit ekki í hverju þau keppa helst, alltaf bara talað um "landsmótið", en ætli það sé ekki veggjakrot og svoleiðis níðingsháttur. Þetta eru jú unglingar. Við vitum öll hvað þeir eru villtir og spilltir. Og hættulegir. Ja ég tek allavega piparspreyið með mér. Verst að ég þarf að keyra ein fram og tilbaka og fyrir utan að finnast leiðinlegt að keyra þá er ekki einu sinni útvarp í bílnum og smá séns að ég verði búin að missa glóruna þegar ég loksins kemst á leiðarenda. Kann ekki nógu mörg lög til að endast þrjá tíma á söngli. Verð bara að leika mínar eigin veðurfréttir og umferðarfréttir og svona milli laga. Og morgunleikfimi eins og á Rás 1, best að æfa sig til að vera við öllu búinn ef svo ólíklega fer að Dabbi fær djobbið. Gæti líka tekið upp puttalinga, þeir ættu að geta skemmt mér allavega nokkra kílómetra, og þeir eru svo æðislega réttlausir að þeim má henda út um leið og þeir glata skemmtanagildi sínu. Tók einmitt upp tvo unglinga um daginn, bæði til að komast yfir hræðslu mína við unglinga (stara í augun á óttanum) og svo voru þeir svo skemmtilega bólóttir og vandræðalegir að ég stóðst þá ekki. Enda voru þeir ofsa efnilegir. Á unglingakvarðanum. Sem þýðir að þeir stálu engu, krotuðu ekki inní bílinn, nöguðu ekki áklæðið og hræktu ekki á gólfið. Fínir strákar.

O ó...

Nett kvíðakast í morgunsárið. Samkvæmt mínum útreikningum er ég búin að vera að eyða tímanum í eitthvað allt annað en að:

a) skrifa ritgerðina mína (sem ég var að ákveða fyrir núlleinni að ætti að vera um hversu vel skrifræðislíkan Max Webers henti nútíma skipulagsheildum. Spennandi.)
b) vera kreatív og skapandi (þ.e. skrifa eitthvað mér og öðrum til skemmtunar og hamingjuauka. Því ekki er bloggskrípið að gera sig. Það bara neitar að deyja.)
c) panta dótarí af netinu viðkomandi eróbikktímunum mínum, til að gera mig að betri kennara og tímana mannúðlegri (t.d. galdraprik og töfraduft. Og kannski skárri tónlist.)
d) ferðast innanlands (fjallageitarkomplexinn alveg gleymdur)

Samkvæmt umræddum útreikningum er ég búin að eyða því sem af er sumars í:

a) óhóflega vinnu
b) að leggja sjálfa mig í klórbleyti (mér til ánægju og yndisauka, ekki af því það væru á mér blettir, svo gagnsemin er takmörkuð)
c) hjúkra sjúku kattaskotti (tíma vel varið og sé ekki eftir mínútu af því)
d) vera á msn (get ekki á nokkurn hátt réttlætt það svona yfir hásumarið, ætti kannski að reyna að finna 12 spora prógramm)

En það þýðir ekki að gráta það, heldur reyna að nýta þennan mánuð sem eftir er sumars (!) til uppbyggilegri hluta eins og:

a) að borða barnaís í brauði (hvað er uppbyggilegra en það?)
b) skrifa bévítans ritgerðina (foj)
c) fara til Víkur að heimsækja Áslu og kjörfjölskylduna mína (og auðvitað öll börnin sem ætla að safnast þar saman því þau kunna að hlaupa hratt og hoppa hátt/langt)
d) panta eróbikkdiska á netinu sem eru ekki með lögum með Backstreet Boys eða Whitney Houston (ef þeir eru þá til...)
e) fara í allavega eina almennilega göngu (bara eitthvert, ofsa margir hringir á Laugardalsvellinum duga ef í harðbakkann slær)

Alltaf gaman að skipta blogginu sínu í liði.

Alþjóðalæti

Fór með dönsku Möggu minni að drekka te í Alþjóðahúsinu í gær. Við enduðum þar eftir smá vapp því við þurftum að tala ööörlítið saman og fimmtudagshávaði þema á næstum öllum kaffihúsum. Meðal annars í Alþjóðahúsinu, nema þar er boðið uppá sniðugt. Hægt að velja borð í hávaða eða hávaðalausu. Ég var alveg uppnumin af snilldinni. Völdum hávaðalaust og töluðum útí hið óendanlega.
Nú er ég að telja á mér tærnar í vinnunni því það er ekkert að gera og ég að bíða með óþreyju eftir að komast heim, þar sem Eva Dögg bíður með neglurnar mínar. Jei! Þó það sé útsala hjá mér vill samt enginn fórna sólinni til að versla við mig. Er alein. Foj.
Á morgun fer ég svo í fyrsta brúðkaupið á ævinni, og hlakka ofsa til, enda ekki ómerkara par að gifta sig en Guðný og Gummi. Hlýtur að verða stuð. Ég fórna World Class afmælinu fyrir það með glöðu geði, en ætla að reyna að merja það í staffapartíið og ballið um kvöldið. Það er nefnilega World Class Sálarball í Skautahöllinni annað kvöld frá kl. 23, ókeypis inn og ahahallir velkomnir. Mæta!!! Verður tjúttað alveg útí hið óendanlega, svo mikið pláss í Skautahöllinni að við ætlum að máta öll plássfrekustu hallærismúvin okkar. Teygjusokkar og hita- og kælikrem á svæðinu ef illa fer. Vííí...

Passa mig á sólinni...

Þessa tvo daga sem sólin hefur verið að glenna sig hérna á klakanum núna er ég búin að vera andsetin af þvottabirni, svo ég hef ekki séð hana mikið. Er búin að þvo herbergið mitt vel og vandlega, eftir að hafa látið það sitja á hakanum í vinnutörninni. Og letinni. Svo nú eru allir velkomnir í heimsókn aftur, skal hætta að skella hurðinni á nefið á gestum og segja þeim að hringja á undan sér eins og siðmenntað fólk...
Í kvöld er svo hópferð á Madagaskar í bíó fyrir þá sem ekki vita, kl. 22, allir að mæta!!!

Sveitt helgi

Allt sem ég gerði þessa helgina hafði þær afleiðingar að ég svitnaði, svo ég var sveitt mestalla helgina. Fór í baðstofuna á föstudagskvöldið og svitnaði, æfingu á laugardaginn og svitnaði, út að dansa um kvöldið og svitnaði og svo á æfingu og baðstofu í gær og viti menn, svitnaði. Maður er ekki beint heillandi þessa dagana. Fór út að hlaupa í Laugardalnum með Möggu á laugardagsmorguninn fyrir vinnu og hélt ég myndi bara deyja einhversstaðar á leiðinni. Ef það hefðu ekki verið sætir útlendingar fyrir utan farfuglaheimilið hefði örugglega liðið yfir mig þar en ég fór þetta á þrjóskunni. Og þetta slefaði kannski uppí tvo kílómetra. Aumt.
Stelpukvöldið á laugardaginn tókst ofsa vel, nettur kjaftaklúbbur hjá Hrefnu minni og svo sveittur (auðvitað) dans á Hressó. Byrjuðum samt á öfugum enda, hefðum átt að byrja á að taka rölt og vera pínu sætar og svona, því eftir að við byrjuðum að dansa varð eiginlega ekki aftur snúið, við urðum strax eins og við hefðum setið í finnskri sánu í sólarhring eða svo. Kúlið farið svo við dönsuðum bara meira og fórum svo heim að lúlla. Eftir að hafa borðað ofsa góðan sjeik á Aktu taktu á leiðinni heim...

Væld þeing

Leysti vandamál gærdagsins á frumlegan hátt. Gerði hvorugt. Borðaði kringlu og kókómjólk hjá Möggu í staðinn. Svona er að hugsa útfyrir kassann sko, alltaf svo villt stelpan. Það er óðum að komast mynd á þessa helgi sem er framundan, ætla að taka góða æfingu og baðstofuslökun í kvöld eftir vinnu, smyrja á mig allskonar jukki og vappa um í baðslopp í myrkrinu. Smá kósý og rómó stemmning innan um granítsáðfrumurnar. Eftir vinnu á morgun stefnir svo í stelpukvöld ársins, verið að nýta tímann sem Hrefna mín stoppar á landinu. Það endar svo bara þar sem það endar, búið að segja mér hin og þessi plön en mér láðist að leggja eina einustu hugmynd á minnið, svo þetta er óvissuferð hjá Unnsu litlu. Eins og svo margar aðrar... Blah.

Sól úti, ég inni

Sem er alltaf nett spælandi en það sem er samt verra er að það er skítakuldi hérna inni í búðinni hjá mér. Þannig að á meðan þið ormarnir sem eruð í sumarfríi eruð að grillast úti í sólinni er ég ekki bara snjóhvít heldur líka með gæsahúð. Kvartikvart. Annars er lífið gott. Er að lesa Ellefu mínútur eftir Paulo Coelho, og hún er ofsa góð. Það eina sem ég get fundið mér til að hafa áhyggjur af ef hvort ég á að fara á æfingu eftir vinnu eða á kaffihús að lesa meira. Svo ég hlýt að hafa það hreint ágætt bara! Maður er ekki skemmtilegur bloggari þegar lífið er svona gott.

Heróínvettlingur

Var að koma úr blóðbankanum, þar sem yndisleg gömul kona var að taka úr mér blóðprufu. Ég ræktaði hinsvegar ofsalega mjóar og kræklóttar æðar sem er næstum vonlaust að hitta á, svo eftir mikið juð og pot fram og til baka sit ég uppi með ansi hreint skemmtilegan blóðpoll undir húðinni. Skemmtilega heróínlegt, nema ég er ekki alveg nógu mjó til að klára lúkkið almennilega.
Og mætt á Hlöðuna, í júlí! Ef það er ekki eins og einnar Fálkaorðu virði þá er ég illa svikin. Er að reyna að byrja á ritgerðinni minni, ekki nema 5 vikum á eftir bjartsýnu áætluninni minni. Skal veðja að ég skoða Garfield samviskusamlega þar til Hlaðan lokar.
"Mongólitinn" vill vita hvað ég brallaði um helgina. Það var nú eitthvað rólegt. Vonbrigði? Fór reyndar á Sin City í bíó á laugardaginn, fannst hún ofsa töffaralega gerð og flott en full gorí fyrir mig, blóð er blóð, hvort sem það er rautt eða hvítt eða gult. Og öxi í ennið er ahahahalltaf öxi í ennið. (Exi í ennið? Öxi í ennið? Veit ekki...). Í gær laumaðist ég svo með Bylgjunni á kaffihús, var ofsa kósí og rómó. Játs Mongó litli/litla, þannig var nú það.
Eigið góða viku lömbin mín!

Mouse of Wax

Dagur sjálfkjörinna kvala og pínu er genginn í garð. Nú er loksins komið að því að losa sig við þjóðlega kindalúkkið sem er búið að loða við mig síðustu vikur, og skella sér í allsherjar vax. Sem væri alls ekki í frásögur færandi nema af því að litli hausinn á mér er búinn að mikla þetta svakalega fyrir sér og ég er við það að fá taugaáfall af kvíða, er skyndilega farið að þykja æðislega vænt um feldinn minn. Eru ekki kindur voða krútt bara hvort eð er?

I´ve created a monster...

Bjó til meiri prinsessuna þegar ég var að hjúkra kettinum. Nú er hún miklu hressari en vill auðvitað nákvæmlega sömu athygli og umhyggju og hún fékk meðan hún var lasin. Svo nú ligg ég laglega í því. Sit uppi með kött sem vælir og skælir ef ég er ekki heima, vill láta halda á sér alveg sama hvað ég er að gera (hélt sér sjálf á öxlinni á mér þegar ég burstaði tennurnar í morgun, nettur hristingur átti ekkert í þrjóskuna) og vill sofa uppí hjá mér og láta hleypa sér inn og út úr herberginu á hálftíma fresti allar nætur. Jeminn. Ekki skrýtið að maður verði tussulegri með hverjum deginum.

Skapa(há)ra-wannabe

Dett stundum í alveg hrikalega sorglegt ástand þegar ég sé hvað margir aðrir eru að gera sniðuga hluti. Sorglega ástandið er að mig langar líka. Að vera ofsa sniðug og skapandi og listræn, búa eitthvað til sem öllum finnst ofsa hippogkúl og váhvaðégvildiaðmérhefðidottiðþettaíhug. Svona listræn penis-envy er hinsvegar ekkert svöl og ég vil losna við þetta rugl. Skil bara ekki hvernig þetta lið hefur tíma til að dunda sér svona, er þetta pakk ekki í vinnu? Kannski hefði ég líka tíma ef ég væri ekki alltaf á msn...

Jarvis Cocker endurfæddur

Var að fá nýju gleraugun mín. Jei! Er samt svo langt síðan ég hef notað gleraugu að mig svimar pínu, og þar sem ég sit núna á sjóveikistólnum í Fitness Sport er ástandið skrautlegt... En ég er bara ánægð með femínistagleraugun mín, finnst ég svaka gella.
Af kattaskottinu er það að frétta að hún er komin úr legghlífinni í teygjusokk sem er töluvert meira smart.
En hvar er nú allt fólkið sem var með mér í að koma með miklar yfirlýsingar um sumargönguferðir fyrir nokkrum vikum? Hvernig væri að slá í eina slíka á sunnudaginn?

Flashdance kisan

Kisa fór semsagt í aðgerð á föstudaginn og kom heim alveg húrrandi full. Öll saumuð á mallanum og hausnum og á svo sterkum verkjalyfjum að hún vissi hvorki í þennan heim né annan. En svo braggaðist hún nú að lokum, og ég fór áhyggjulaus að gæsa Guðnýju frænku á laugardaginn. Það heppnaðist æðislega vel, upprunalega planið fór víst alveg í vaskinn daginn áður vegna veðurs og ég skil ekki hvernig stelpunum tókst að skipuleggja þetta með svona litlum fyrirvara. Fórum um allt, í Sorpu, Húsdýragarðinn (hún átti að leita að okkur þar, vorum dreifðar um garðinn. Ég var sett í kanínuhúsið og jeminn, þær eru sko ekki spéhræddar! Kanínudónar...), í afró í Betrunarhúsinu, til ókunnugrar gamallar konu í Garðabænum að baka pönnsur, í Smáralindina... Ekki skrýtið að maður hafi verið orðinn þreyttur þegar við skriðum aftur í heimahús til að borða gómsæta grillpinna og klæmast í heita pottinum. Gerðum svo heiðarlega atlögu að djamminu en það var dæmt frá byrjun, engin orka eftir svo við stauluðumst fljótlega heim (sorrý Hrefna mín!). Hápunktar dagsins voru annars vegar afróið, sem er held ég bara það skemmtilegasta sem ég hef gert, algjör snilld að þramma þarna um (næstum) í takt við tvo trommuleikara á spítti og finnast maður æðislega töff gella þar til maður leit í spegilinn (verst að þetta var allt tekið upp og verður sýnt í brúðkaupinu. Minnið mig á að vera búin að fá mér örlítið í stóru tána áður en það gerist), og hinsvegar heimsóknin til ókunnugu konunnar sem reyndist vera ekki bara ferlega indæl heldur líka frá Sigló eins og allar í hópnum nema tvær. Var mikið spjallað um ættfræði, sem er alltaf hressandi.
En svo þegar ég vaknaði á sunnudaginn og kom fram að kíkja á kisuna mína var hún að dunda sér við að naga af sér saumana á mallanum! Komið á hana stærðarinnar gat svo við kölluðum út dýralækninn og þutum með hana að láta svæfa hana aftur og sauma sárið saman. Svo sátum við prinsessurnar bara saman það sem eftir var dags meðan þessi minni jafnaði sig af svæfingunni. En til þess að læra örugglega ekki af reynslunni var hún aftur farin að naga saumana sína í nótt, svo ég í algjöru ráðaleysi smellti á hana legghlíf... Mín var nú ekki sátt, þvílíkan morðsvip hef ég aldrei séð á ketti! '85 greinilega ekki hennar tebolli. Hún ákvað svo bara að hún gæti ekki hreyft sig með hana og í tvo tíma valt hún bara um eins og ánamaðkur, en komst að lokum að því að það væri nú alveg hægt að hreyfa sig í sokknum, og skrölti af stað. Litla skinnið mitt. Nú er bara að vona að þetta hafi verið góðkynja, allir að krossa putta, fáum niðurstöðurnar eftir nokkra daga.
Löng færsla, passið að teygja vel á eftir!

Elsku kisulóran mín...

...er lasin. Hún er með kýli í spenanum og á enninu og það er allt komið í hnút, hún er víst orðin roskin þessi elska. Er samt ekkert slöpp orðin nema bara útaf þessu kýlaveseni. Mamma fór með hana til dýralæknis áðan og niðurstaðan var að á morgun á að reyna að bjarga henni kisu minni með aðgerð, ef það virkar ekki þarf bara að svæfa litla gullmolann minn. Sem mér finnst hræðilegt og er búin að skæla endalaust... Sendið kisu minni nú fallega strauma, henni verður nefnilega að batna...

...og lásinn er inn, út, inn, inn, út

Ég hef ákveðið að hjálpa hinu einhleypa fólkinu í lífi mínu að finna ástina. Hér er staddur Gunni. Hann er ungur og efnilegur, með hár sem fengi Beckham til að fölna af öfund og boltaleikni sem slefar uppí Eið Smára. Boltaleiknin, ekki Gunni. Hann vinnur í Þrek kaffi, gengur í kvenmannsfötum og er vel vaxinn niður. Mjög vel. Hver vill hann?

Bloggaðu beibí bloggaðu inní eilífðina...

Vaknaði 5 í morgun, og nú er klukkan 18 og ég er alveg að morkna í baðstofunni... Ég er alls ekki viss um að eftir fjóra tíma enn geti ég yfirleitt risið á fætur til að skrönglast heim, svo ég gæti neyðst til að flytja lögheimilið mitt að Sundlaugavegi 30a, kjallara, glerbúri. Eins og simpansi. Bylgja stóð sig vel í að halda mér félagsskap framan af en svo kom mamma hennar og bannaði henni að leika við mig lengur. Ég er svo slæmur félagsskapur, svo villt. Mjá.
Mér finnst ég fáránlega mikill lúði að vera ekki að horfa á Lost þættina heilu og hálfu sólarhringana eins og allir virðast vera að gera til að forðast sólina. Sé bara ekki fyrir mér að þetta geti verið skemmtilegt, ekki frekar en 24 þættirnir, sem ég hef aldrei nennt að byrja að fylgjast með en fáir virðast halda vatni yfir. Hef séð hluta og hluta af Lost og það eina sem virðist gerast er að fólk er á eyju, labbar um allt, felur sig í runnum og skýtur upp neyðarblysum hist og her þegar það sér báta, en enginn tekur eftir þeim. Sem ætti ekki að koma á óvart í 5. þætti af 20 þátta seríu sem heitir nú einu sinni Týnd. Nema þeim sé bjargað um borð í ofsa stórt skemmtiferðaskip þar sem þau fá víðáttubrjálæði og týnast á göngunum. En ég mun víst aldrei komast að því. Kemst ekki alveg inní "Örvæntingarfullar húsmæður" heldur, léleg tilraun til að taka yfir plássið í hjarta mér sem er tileinkað "Samræði í borginni" en það mun aldrei aldrei takast. Aldrei. Hins vegar get ég ekki beðið eftir nýrri seríu af hinu stórgóða lýtalæknadrama "Nip/Tuck", sem eru æsispennandi og einstaklega menningarlegir þættir. Fallegt fólk að miskunna sig yfir ljótt fólk og gera það pínu fallegt líka. Þá erum við farin að tala saman. Ójá. Og ég vil fá sadistanæringarfræðinginn aftur, sem fór til fólks, skoðaði í ísskápana þess og sagði því að það væri nú meiri svínin og viðrinin, hlyti að vera andfúlt og sírekandi við. Vísindaleg rannsókn á kúknum þess staðfestir þennan dóm hennar alltaf og til útskýringar er allt gumsið sýnt. Sem er einstaklega fræðandi.
Nöldri og sjónvarpsgagnrýni lokið, ég verð að þjóta, nefið borar ekki í sig sjálft!

Karlapúl

Byrjaði daginn á að kenna einn tíma í karlaátaksnámskeiði, fyrsta skipti sem ég kenni bara körlum og það var alger snilld! Karlmenn eru yndislegar verur, höfum það bara alveg á hreinu. Svo hressir og kátir, alltaf að góla framí og hafa gaman af þessu og húmor fyrir sjálfum sér. Elskaðá. Vildi að ég ætti þá, en Bára á þá víst, ég var bara með þá í láni. Takk fyrir lánið Bára. Þeir voru að vísu ekki alveg tilbúnir að kaupa það að 16, 15, 14, 13, 10, 9... væri eðlileg niðurtalning, sama hvað ég reyndi að sannfæra þá. Einhvern daginn mun ég læra að telja, þetta hlýtur bara að fara að koma. Ekkert skrýtið samt að maður lendi í vandræðum, mýslurnar í bókinni voru bara tíu en ég þarf alltaf að telja uppí sextán, það er eins og það sé ekki gert ráð fyrir því að börnin sem lesi bækurnar verði einhvern daginn að fullorðnum eróbikkkennurum...

Hann var sjómaður dáðadrengur...

Í tilefni sjómannadagsins skellti ég mér til Grindavíkur á laugardaginn, á eitthvað sem var kallað sjómannaball. Ég hugsaði mér gott til glóðarinnar þegar Jóhanna bauð mér með, eitthvað svo ferlega rómó hugmynd að finna sér karlmannlegan, órakaðan sjómann til að eiga sumarævintýri með. En viti menn, við mætum ásamt fríðu föruneyti í Festi, uppstrílaðar eins og klassapíurnar sem við erum, til þess eins að komast að því að þegar sjómenn eru í landi nota þeir tækifærið og fara í bæinn að djamma. Það geta hinsvegar krakkarnir sem ekki eru komnir með bílpróf ekki gert. Þeir sitja uppi með ballið. Einmitt. En fyrir utan frekar púkalegt ball þá var ferðin stórskemmtileg, og góð byrjun á "oppareisjon faraferlegaoftútálandísumar". Reyndar lenti ég í smá Janet Jackson vandræðum, tæknileg klæðavilla, þegar vinstri búbba flaut uppúr toppnum sínum í sundlauginni á staðnum. Hefði ímyndað mér að viðstaddir karlmenn kynnu vel að meta en þeir tveir sem urðu vitni að atburðinum fóru bara allir í kleinu og jöfnuðu sig ekki fyrr en þeir voru búnir að fara í góða sturtu. Ah.
Í gær fór ég svo að þrífa íbúðina sem pabbi minn var að flytja úr. Stóð á haus ofaní klósettinu þegar mamma og hinn pabbinn (ég á tvo, svona til öryggis) mæta á svæðið og þyrlast útum alla íbúð eins og tveir Mr. Sheen (fríki, sköllótti, dyravarðalegi dúddinn með upphandleggsvöðvana, sem villtist utaná þvottaefnisbrúsana...) og áður en ég vissi af var bara allt orðið hreint og strokið! Ég er svo mikið dekurdýr! Takk fyrir mig allir foreldrar :)

Blaut tuska í andlit

Verð að segja að ég bjóst nú við fleiri áköfum sjálfboðaliðum eftir síðustu færslu, jafnvel smá cyber-slag. En ég græt bara í koddann, ekki á netinu, það er eitthvað svo ókúlt.
Nú er maður farinn að vinna á fullu bara, sóla sig í sundi og tapa sér í gleðinni. Er núna á leiðinni í bæinn að reyna að kaupa mér föt (ég veit, GASP!) sem hefur ekki gerst í áraraðir og ætti að gleðja hana móður mína. Þetta verður eitthvað speees...

Lífið að loknum prófum

Ég lifði semsagt prófin af, sjálfri mér til undrunar, og nú er bara að bíða og sjá hvernig einkunnirnar koma út. Er búin að fá eina reyndar, sem kom skemmtilega á óvart og vona að allar hinar taki sér þessa til fyrirmyndar. Dugleg einkunn, vann fyrir kaupinu sínu. Svo var auðvitað fagnað vel og vandlega helgina eftir próflok, að vísu var ég ferlega léleg og sveik Daða um djamm á föstudagskvöldinu því ég var svo æææðislega sybbin, en var þeim mun minna sybbin á laugardagskvöldið og held ég hafi sjaldan dansað jafn mikið og ég gerði þá. Mæli ekki með því að missa sig svona algerlega tímunum saman á sveittu dansgólfi ef líka er verið að reyna að vera sætur, það fer samkvæmt minni reynslu alls ekki saman. Ekki á nokkurn hátt, varð snemma kvölds eins og reytt hæna og hélt því þema til streitu það sem eftir lifði nætur. En hærregud hvað var gaman! Dansidansidans. Og svo löbbuðum við Magga heim til hennar í yndislega sumarveðrinu, gerist ekki mikið betra krakkar mínir, ónei.
Svo er maður bara farinn að vinna, sit meira að segja í baðstofunni í þessum töluðu. Hélt ég yrði að vinna frekar lítið í júnímánuði og var farin að hafa nettar áhyggjur af þessu öllu saman, en það er að koma í ljós þessa dagana að vandamál sumarsins verður eitthvað allt annað en atvinnuleysi!
Og já. Er komin með leið á þessu rugli. Rétt upp hönd sem vill vera kærastinn minn í sumar. Someone? Anyone? Foj.

Tú kúl for skúl

Prófin búin! Jei!
Ætla að reyna að leggja mig í tvo tíma eða svo áður en ég þarf svo að byrja að vinna. Það er engin miskunn hjá Magnúsi, maður er farinn að vinna sama dag og prófum lýkur, það er svona að vera gráðugur... Annars sé ég ferlega eftir því að hafa tekið að mér að kenna þennan tíma á eftir, er svooo sybbin og mygluð að mig langar mest að sofna bara núna og vakna ekki fyrr en á morgun, sé rúmið mitt í hyllingum. En skítt með það, sumarið er byrjað og þetta verður meiriháttar sumar, liggur bara einhvernveginn í loftinu! Jíha! Er of þreytt til að vera sniðug, zzz...

Nætursvefn? Nei, hringir engum bjöllum...

Þetta er nú meiri óbjóðurinn að geta ekki sofið á næturnar. Alveg sama hvað ég safna upp mikilli þreytu, ég get samt aldrei sofnað fyrr en undir 6 á morgnana. Er að verða nett arrý á þessu rugli, enda ekkert betra að gera á næturnar en að sofa, ekkert í sjónkanum og allir hinir sofandi.
Annars tók ég mig til í gær og skar upp herör gegn öllu rykinu og kattarhárunum í herberginu mínu, það voru að verða til margir litlir kettir í öllum hornum og glufum. En ekki lengur! Daddamm! Nú er allt spikk og span en ég er líka að verða uppiskroppa með afsakanir fyrir að læra ekki...
Ég drýgði persónulega hetjudáð í gær. Horfði á Saw. Ojbara. Sá samt bara helminginn af myndinni og lét segja mér hvað væri að gerast hinn helminginn, en samt, dugleg stelpa. Miðað við að ég er stelpan sem var hrædd á Mummy (bönnuð innan tólf. Ég var sextán...) þá er ég ánægð með sjálfa mig að hafa tekið mig saman í andlitinu og þraukað þetta. Til hvers veit ég hinsvegar ekki.

Sveittur lærdómur

Árshátíðin er semsagt afstaðin og það var nú meira svallið! Ég var edrú próformur og sit þess vegna uppi með að muna alla skandalana... Ef það verður ekki sprengja af World Class börnum eftir 9 mánuði þá veit ég ekki hvað. En það var ofsa gaman, dansaði eins og ég ætti lífið að leysa og sýndi takta með hinum stelpunum í dansinum okkar við æ læk bigg bötts, sem mér finnst alveg ofsa fyndið að taka á árshátíð World Class. Ég var að vísu pínu heft því draslið sem ég var með inná stélinu til að stækka það var alltaf að renna niður og með því sokkabuxurnar svo ég varð að halda því uppi svo það sæist ekki í alvöru stélið mitt. Leiðinlegt að vera með plömmer á árshátíð, það er ekki mjög spari...
Núna erum við hinsvegar tvö að læra á Reykjalundi og hitamælirinn sýnir 28°c hérna inni. Við erum að vera komin úr öllu sem almennt velsæmi leyfir og samt er ég alveg grilluð í hausnum. Svitnum yfir bókunum í orðsins fyllstu! Væri alls ekkert hissa þótt það kviknaði skyndilega í öllum glósunum mínum og allt draslið fuðraði bara upp. Þetta er einhvernveginn meira rómó á Mallorca með kokteil með lítilli sólhlíf og fljótandi á vindsæng, virkar ekki eins í litlum bás á skrifstofunni á Reykjalundi. Ekkert svipaður fílingur. Bömmer.

Gúrkutíð í blogginu

Eitt próf búið, þrjú eftir. Er að lesa núna Hvar á maðurinn heima? eftir Hólmstein, í annað skipti því ég náði því engan veginn í fyrra skiptið hvar maðurinn býr eiginlega. Annars er þetta ekkert svo hrikalegt námsefni að lesa, alls ekki, svo ég ætla ekki að vorkenna mér neitt hræðilega þessa helgina. Bara smá. Er að passa örverpið í kvöld svo ég er ennþá að lesa, en á morgun verður bara tekinn maraþonlestur til fjögur-fimm, og svo sett á sig partýandlitið og búbburnar og skellt sér í bullandi kæruleysi á ááárshátíð! Jei! Selfoss hír æ komm. Og ef ég fell í prófinu á mánudaginn sendi ég Bjössa persónulega í endurtektarprófið í haust. Jeminn hvað ég vona að hann lesi ekki þetta blogg... Hlakka til, hlakka til, hlakka til. Hef samt áhyggjur af því að ég verði alvarlega ofvirk, sleppt út úr prófsetunni og á dansgólf, svo til að stemma stigu við öllu hoppinu og skoppinu sem ég þekki sjálfa mig nógu vel til að vita að mun reyna að brjótast út, þá ætla ég að vera í stígvélum af mömmu minni, sem eru 2 númerum of stór. Maður verður að kunna að halda í töffið, það er fljótt að fara þegar manneskja af minni skálastærð fer að hoppa um allt. Glóðaraugu á báðum bara fara mér ekki.

Leyndardómur upplýstur!

Loksins búin að komast að því af hverju kommentin mín hverfa alltaf. Þau geymast víst bara í þrjá mánuði nema ég sé í áskrift sem ég borga fyrir. Ég er fátækur námsmaður og borga ekki fyrir eitt eða neitt nema bensín og hluti sem gera mig sætari. Og feitari... Hm. Já, ég sé þetta líka. Spurning um að endurskipuleggja málið. Allavega...
Jógu finnst ég leiðinleg að vera alltaf að tala um skóla á blogginu mínu. Ég er alveg sammála. Hef samt í bili ekkert annað að tala um svo þið verðið að afsaka það að fram yfir próf verður þetta annaðhvort leiðinlegt skólablogg eða pistlar um ekki neitt. Þessi er um ekki neitt. Vesgú.
Árshátíð á laugardaginn. Vei. Mikið ætla ég að vera sæt. Og fyndin. Vinn nefnilega með fyndnum stelpum og stefnan er að sameina krafta okkar í nokkrar mínútur á laugardagskvöldið og sjá hvort heimurinn þolir svona mikil skemmtilegheit á einum stað. Ef hann reynist ekki þola það þá var gaman að þekkja ykkur öll, en samt aðallega þau ykkar sem kommentuðu. Og ef einhver veit af hverju ég er búin að vera pirruð núna samfleytt í marga daga, þá má viðkomandi segja mér það. Eins ef einhver kann lækningu við því. Er að verða frekar pirruð á að vera alltaf pirruð yfir engu. Pirr. Gæti verið að ég sé farin að sakna vina minna af því ég er alltaf upptekin í skólanum? Séns. Eða það er einhver að lauma pirringi í matinn hjá mér og þá má sá hinn sami vinsamlegast hætta því strax. Ekki töff.

Morgunógleði

Á 5 mínútna leiðinni heiman frá mér og í Spöngina eru núna 8 hringtorg. Eitt var að bætast við í morgun. Það þýðir (takið eftir ógnvænlegri stærðfræðikunnáttu minni) að í morgun, fyrir hálfátta, vorum við Trausti búin að sigla kringum 16 hringtorg. Ég er nett sjóveik...
En neikvæðni lokið. Jákvæðni hafin. Það gleður mig að alveg sama hversu vel ég spenni niður hárið á mér áður en ég kenni á morgnana að ég lít samt alltaf út eins og kökuskrímslið þegar tíminn er búinn. Væri ekkert tiltökumál nema vegna þess að allir hinir í tímanum líta hreint ágætlega út í lok hans, sveittir og fínir en annars bara ferskir. Hvernig stendur á þessu? Örugglega sama ástæða og fyrir því að ég vakna alltaf með svona hár þótt ég sofni með 8 hárnet og svo margar spennur að ég held varla haus fyrir þunganum. Svona geta leyndardómar lífsins verið spennandi. Ég er búin að gefa skít í svefnhárið og hætt að gera tilraunir með hina ýmsu hárfjötra, nú legg ég metnað minn í að sofna eins úfin og ég get svo sjokkið verði minna þegar ég skríð fram á bað á morgnana.
Hvað ætli hafi annars orðið af jafnvægisskyninu mínu þegar ég var lasin um daginn? Á ekki að taka til, þá týni ég bara hlutum. Þarf samt að fara að finna það, dugar ekkert að halda sér í body bar í tímum, alveg sama hvað ég rígheld í minn enda, hinn endinn er (mjög óheppilega) ekki fastur við neitt.

Sjálfsvorkunn

Ég vorkenni mér svo mikið að vera að skrifa ritgerð að ég held ég sé að setja persónulegt met. Mér hefur ekki leiðst skóli svona mikið síðan ég var í heimspeki hjá Clarens. Nenni þessu ekki. Sem er náttúrulega ekki fullorðins afsökun fyrir að gera ekki hlutina. Ég er búin að komast að því að ég er haldin fælni við að taka ákvarðanir, get ekki ákveðið nokkurn skapaðan hlut og það hamlar mér alveg helling. Gat ekki ákveðið hvert ég vildi fara í skóla næsta vetur svo ég sótti bara ekki um skiptinámið, nú get ég ekki ákveðið hvað ég á að gera næsta vetur svo ég skráði mig á annað ár í stjórnmálafræði og fæ núna kvíðakast daglega þegar ég heyri póstinn læðast inn um lúguna ef ske kynni að þar væri greiðsluseðillinn sem ég þarf annaðhvort að borga eða ekki til að vera löglega skráð í skólann næsta ár. Er til 12 spora prógramm við þessu?

Og í fyrsta sæti er...

Hugrekkiverðlaunin hlýtur móðir mín. Megi hún lengi lifa. Húrra, húrra, húrra!