Ég er farin í vikufrí til lands hinna mörgu slísí karlmanna með mottur á röngum stöðum líkamans. Jább, mín stungin af til Spánar, adios í bili og sjáumst 101 sangríu og nokkrum moskítóbitum síðar!

Skilgreining Boga líffærafræðikennara á streitu er "misræmi milli huga og handar". Samkvæmt þessu er ég haldin gífurlegri streitu. Alveg bara svakalegri. Því meðan ég er að læra fyrir prófið á laugardaginn (sem er örugglega streituvaldur útaf fyrir sig) situr herbergið mitt og bíður eftir að ég gefi mér tíma til að klára stórhreingerninguna sem ég var byrjuð á, og það vita allir sem tekið hafa til að um miðbik aðgerðarinnar er ástandið alltaf helmingi verra en það var áður en maður byrjaði. Svo ég er haldin streitu og bý eins og villimaður. En er þá ekki hægt að útrýma streitu með því að vera bara duglegur og láta aldrei neitt bíða til morguns? Eru bara letihaugar haldnir streitu? Er ég letihaugur? *bíp, bíp, bíp* (haus hefur brætt úr sér, sem leysir streituvandamálið tímabundið)
Ég er uppá Hlöðu að læra, en þegar ég var að keyra hingað í morgun varð ég vitni að svakalega merkilegum hlut. Bílaballett. Magnað fyrirbæri. Ég var að keyra Miklubrautina, komin á miðakreinina svo ég þyrfti nú ekkert að færa mig til alla leiðina (kona við stýrið) og var stopp á ljósum, frekar aftarlega í ágætis sultu af bílum, þegar það kom sjúkrabíll með allt blikkandi og vælandi að vinstri akreininni og þurfti að komast. Ég var persónulega ekki fyrir en panikaði samt til öryggis. Hélt samt að hann væri ekkert að fara að komast framhjá þar sem það var fullt af bílum fyrir sem ég gat ekki séð hvert ættu að víkja. Nema hvað, að á ca 5 sekúndum tæmdist vinstri akreinin á mjög dularfullan hátt sem ég skil ekki ennþá og enginn klessti á neinn. Loksins þegar maður heldur að maður sé farinn að þekkja þessa landa sína koma þeir manni á óvart. Hver vissi að tillitsemi væri til í umferðarorðaforða Reykvíkinga? Ekki ég...

Ég skaust út fyrir endimörk hins byggilega heims um helgina, til útnárans Bakkafjarðar, sem var reyndar langt frá því eins leiðinlegt og það hljómar. Þar rifjaði ég upp skemmtilegheit æskunnar, litaði hárið á ömmu, gerði hetjulega aðför að ruslaskápnum, fór í fjárhúsin, varpið, og meira að segja í sjóstangaveiði á sjómannadaginn þar sem ég rifjaði upp af hverju mér finnst ógeðslegt að veiða. Þetta lifir alveg tímunum saman eftir að öll innyfli eru tekin úr því, ég held því fram að þorskur sé andsetinn... Veganism, here I come! Þetta er samt ekki merkilegt nema fyrir þær sakir að þetta var allt afrekað á einum sólarhring, en þá urðum við að snúa aftur þar sem það tekur ár og daga að komast til borgarinnar. En kjarni málsins sumsé þessi: Það var svaka gaman í sveitinni, borðaði fullt af brúntertu og rifjaði upp hvernig hreint loft lyktar. Vííííííí...

Sá í dag fjórðu nöktu manneskjuna í vinnunni minni á einni viku. Hvernig gerist þetta eiginlega? (Þarna er ég auðvitað ekki að telja með konurnar í kvennaklefanum...). Hrikalegt að fólk skuli ekki geta haldið sig í spjörunum nálægt mér, spurning um að hafa smá sjálfstjórn :p
Annars er ég frekar ánægð með að fólk skuli vera svona ófeimið, skil aldrei hvað er svona mikið tabú við að vera ber. Hvað sem það er tekst manni hvort eð er ekki að klæða það af sér eins vel og maður heldur. Áfram strípalingar!!! (Gamli Þjóðverjinn á bibbanum var samt næstum of mikið fyrir mig, meira að segja ég er ekki svo líbó.)
Ég fór að sjá the Day after Tomorrow í gær, skondin tilraun til að gera veðurfræðinga töff. Mistókst. Mér finnst nóg rok hér, þarf ekki að fara í bíó til að sjá hvernig það virkar, fannst ég samt verða að fara fyrst einhver aumingjans maður hafði fyrir því að teikna upp Hallgrímskirkju hálfgrafna í slabbi.

Ég er að fara í svaka skvísupartý á laugardaginn hjá Hrefnu minni, hún ætlar að halda ungfrú Ísland partý með bleiku þema. Við ætlum allar að æfa okkur að brosa gegnum tárin og glósa fyrir þátttöku okkar á næsta ári. Mjög nauðsynlegt.
Annars hef ég nú ekki miklu að deila með þjóðinni, ég er bara á fullu að þjálfa Lilju og það gengur alveg glimrandi, er svo að skrifa skýrslu um það og læra fyrir prófið sem ég tek 12. júní. Svo þarf ég bara að sækja um aðstöðu til að þjálfa í Klassanum og krossa putta. Ef ég fæ hana er ég vel sett, get þá allavega æft mig og fest það í hausnum sem ég var að læra. Maður verður finnst mér nefnilega að æfa sig strax, annars er þetta farið um leið... Svo allir sem hafa putta á lausu til að krossa þá með mér mega það gjarnan.

Ég var í sakleysi mínu í vinnunni í gær að spjalla um nýliðna árshátíð við samstarfsmann minn þegar hann, seinna studdur af einu stykki þjálfara, skyndilega ákvað að eyðileggja litlu veröldina sem ég er búin að vinna hörðum höndum við að byggja upp. (Sjálfsblekking er æði, það er mitt mottó). Hann var semsagt að yfirheyra mig eitthvað um karlamál mín þetta umrædda kvöld og ég sagði að það hefði nú ekki verið mikil gróska í þeim málum þar sem ég sé nýbúin að komast að því að ég nenni ekki strákum sem drekki mikið og því sé ekki skynsamlegt fyrir mig að vera mikið með radarinn á lofti í bænum um nætur. Hann horfði á mig, ranghvolfdi augunum og sagðist sko eiga vinkonu sem væri nákvæmlega ,,sama týpa" og ég, með eins rödd og allt. Þjálfarinn var ekki lengi að samsinna þessu, hann á víst líka vinkonu sem er ,,alveg eins" og ég! Ég sem hélt að ég væri einstök í yndisleik mínum... Frekar mikil vonbrigði að komast að því að ég er ein af fjölmörgum teprum og snobburum sem, undarlegt nokk, virðumst allar tala með sömu rödd. Ó mæ...

Ég held ég sé búin að ákveða að taka mér ársfrí frá verkfræðinni. Þetta orðalag lýsti mér reyndar ágætlega, ég held ég sé búin að ákveða... Get ekki fyrir mitt litla líf tekið ákvarðanir og þar sem mamma er búin að bíta í sig einhverja vitleysu um að ég eigi að lifa sjálfstæðu lífi og taka eigin ákvarðanir (fuss) held ég að úllen dúllen doff fari að verða viðurkennd leið til að taka stórar ákvarðanir í tilveru minni. Mjög efnilegt. Þetta er alltof mikið álag...
Langar semsagt núna að vinna fram að áramótum ca og stinga svo jafnvel af úr landi, fara í dansskóla helst, eða læra eitthvað mál, bara gera eitthvað! Sendi fullt af ímeilum í fullt af skólum áðan að biðja um upplýsingar. Ég nenni nefnilega ekki að lesa þúsund vefsíður og stagla mig í gegnum lýsingar um námskeið á hinum og þessum tungumálum svo ég bjó bara til eitt bréf sem ég sendi á öll vefföng sem ég fann tengd dansi og dansskólum. Ætla bara að láta forlögin ráða þessu og vona að sá skóli sem mér er ætlað að fara í svari mér bara og segi mér að mæta. Það er, geri það sem mamma neitar að gera og taki ákvörðunina fyrir mig. Bjartsýnin ríkir í Unnarborg as per usual.

Nú er bara árshátíð í Klassanum annað kvöld, svaka stuð, afgreiðslan full af megrunarbjór (hvern hefði grunað það...) og allir í góðum gír. Góð mæting, líklega um 150 manns, verður grill og júróvissjón gerð góð skil. Ég ætla auðvitað að vera fyrirhyggjusöm og koma mér í gott form fyrir árshátíð, ætla að vakna 6 í fyrramálið til að taka æfingu fyrir skyndihjálparnámskeiðið, þá verð ég örugglega orðin mjó og sæt fyrir kvöldið sko. Sem er mjög gott. Lilja er svo búin að samþykkja að reyna að mála á mig andlit í tilefni dagsins. Sem er líka gott.
Annars er ég niðri í baðstofu núna, það er ekkert búið að vera að gera svo ég og Bylgja erum búnar að vera að tapa okkur, hvor í sínu horni, bein símalína milli afgreiðslu og baðstofu, agalega patent, við erum semsagt ekki búnar að vera mjög afkastamiklir starfskraftar... Nema kannski áðan, þá tókst mér að fá það í gegn að láta prenta alla árshátíðarmiðana okkar aftur því það var málfræðivilla á þeim. Ég er smámunasamasta dýr í heimi, það er nokkuð ljóst.
Eftir árshátíðina verður haldið á Nasa, vona að sem flestir verði í bænum því nú á að gera þetta almennilega og dansa af sér allan megrunabjórinn!!!

Ég hlýt að vera versti línuskautari í heiminum ef tekið er hlutfall tíma sem línuskautar eru í eigu manns miðað við getu á þeim. Ég er búin að eiga mína í átta ár. Ég get ekki verið svo langt frá grasinu að ég geti ekki hent mér á það í neyðartilfellum og ég faðma ennþá ca. þriðja hvern ljósastaur. See my point? Held að ástæðan fyrir þessu sé sú sama og fyrir því hvað ég er alltaf léleg á skíðum og ísskautum. Ég er svo svakaleg skræfa... Fer alltaf jafn hægt, með rassinn eins langt út í loftið og ég kem honum, baðandi út öllum öngum með skelfingarsvip (sjáið þetta fyrir ykkur? Jabb, einmitt, nú vitið þið af hverju ég stunda þetta áhugamál mitt ein og eftir miðnætti). Ég er ekkert voðalega þokkafullur skautari, en ég fann samt í gær eina íþrótt sem ég lít skelfilegar út þegar ég stunda; ólympískar lyftingar! Ójá, ég lærði svoleiðis í gær, á háannatíma í Laugum, mér fannst ég reyndar svolítið hipp og kúl svo lengi sem ég horfði ekki á lóðin sem ég var með á stönginni. Strákarnir hlóðu öllu sem hönd á festi á sínar stangir en á mína setti ég lóð sem gætu svona eftir á að hyggja líka hafa verið seríos hringir... En hvað um það, ég gerði mitt besta og þar sem það var skelfilega lélegt sé ég fram á að þurfa að æfa þetta alveg helling. Verð að finna leið til að komast ein inn í Laugar eftir miðnætti, gæti þá reynt að sameina þessi leynilegu áhugamál mín. Eða er kannski varasamt að stunda línuskautun á hlaupabretti?

Jæja, þá er það að verða nokkuð ljóst að ég er ekki að fara að gera neitt stórkostlega hluti í þessu prófi á morgun... Þetta hlýtur að vera samhengislausasta og verst skipulagða námsefni sem ég hef nokkurn tímann komist í kynni við, arkitektar eru ekki uppáhalds stéttin mín í dag. (Vá hvað mér finnst ég orðin stór þegar ég er búin að mynda mér skoðun á arkitektum sem starfsstétt, magnað yfir hverju maður getur nöldrað þegar maður er skriðinn yfir tvítugt.) Þetta þýðir nú samt að á morgun verð ég búin í háskólanum þessa önnina, vei! Og ætla líklega bara að skella mér útá lífið í tilefni þess, langt síðan ég hef dansað lítinn dans og hneykslast á drykkjumenningu landans og því að strákar sem eiga ekkert í mig drekki í sig kjark og leggi til atlögu, tímasóun beggja aðila þar sem ég er auðvitað yfir þetta pakk hafin. Vá hvað það er gaman að vera viðbjóðslega hrokafullur asni, ný stefna: Pollýönnu attitudið er hérmeð grafið og Kári Stef grafinn upp úr sálafylgsnum mínum. Tada, ég kynni: Unnur Stef! (Vantar samt handfrjálsa búnaðinn, hlýt að geta föndrað hann úr gamla vasadiskóinu mínu og smá vír úr bílskúrnum, ekkert sem segir að hann þurfi að virka...)

Mikið finnst mér alltaf leiðinlegt að heyra fullorðið fólk segja kjánalega hluti. Ég var í fjölskylduboði í gær, sit og gúffa í mig osta og vínber og á mér einskis ills von þegar konurnar á staðnum fara að tala um kvenkyns yfirmenn, hvað þeir séu nú vonlaus dýrategund og ekki hægt að vinna með þessu pakki. Það sé auðvitað bara ein ástæða fyrir að þær fá yfirmannastöður til að byrja með og það sé að þær fari í stutt pils og dilli stélinu framan í gömlu karlana sem ráða, tali ekki svo við þá nema þær séu alveg með andlitið ofaní þeim og helst sitjandi í fanginu á þeim.
WHAT??? Ertu ekki að grínast? Það er ekkert skrýtið að konur eigi ennþá svolítið í land að fá algert jafnrétti á vinnumarkaði þegar hinar konurnar eru allar að tapa sér úr óöryggi og afbrýðisemi og geta ekki fyrir sitt litla líf hugsað sér að viðurkenna að einhver af þeirra kynslóð hafi ákveðið að eignast ekki sjö börn heldur einbeita sér að menntun og starfsframa og eigi það kannski bara skilið að vera yfirmaður. Sem ég er alls ekki að segja að sé eitthvað göfugra en hitt, en það er eins og það ógni kynsystrum þeirra svona líka svakalega. Ég gat nú ekki á mér setið og lét út úr mér eitthvað þess efnis að það væri nú möguleiki að þær hefðu unnið fyrir stöðu sinni í samfélaginu. Mistök. Miiistök. Þær horfðu á mig í smástund, það kom vandræðaleg þögn, og svo héldu þær áfram eins og ekkert hefði í skorist og reyndu að láta eins og ég hefði aldrei gert hlé á ostaátinu. Sem ég gerði heldur ekki það sem eftir lifði kvölds.

Nú er allt að gerast í Víkinni en ekkert í bænum. Ég er föst í bænum. Ef einhver góðhjartaður vill taka mig að sér um helgina, jafnvel fóðra mig á lélegu amerísku skemmtiefni og/eða lélegum amerískum mat er það vel þegið. Einnig mega þeir sem sjá sér fært að skrifa ritgerð á háskólastigi um sorphirðu og endurvinnslu gefa sig fram sem fyrst. Takk fyrir.

Ég skellti mér til Selfoss með fjölskyldunni á laugardaginn þar sem við mamma misstum stjórn á okkur í fyrrverandi KÁ, skemmtum okkur konunglega við að skoða kaupfélagsnærur, kaupfélagssokka og allskonar kaupfélagsdúllerí. Hoppuðum um allt kaupandi bláa netasokka og kjarnorkugræna nælonsokka, ég elska kaupfélög! En Selfyssingum var greinilega ekki skemmt og hafa kallað út aðstoð við að ná vitleysingunum út því fljótlega birtust tvö kjarnakvendi, vopnuð barni og bíl, og ég vissi ekki fyrr en ég var með munninn fullan af subbi úr pylsuvagninum, syngjandi með Anastasiu og komin hálfa leið til Víkur. Það er hættulegt að vera á Selfossi.
Í Vík var ég hneppt í þrældóm og látin vaska upp margra vikna virði af leirtaui gísltaka minna. Fékk að vísu að syngja með öllum gömlu júróvissjón lögunum okkar á meðan svo ég slapp tiltölulega heil á sál og líkama og vil ég þakka þeim Sókratesi, Nínu, Kareni og Sóley kærlega fyrir stuðninginn. Eftir fullt af grillmat var mér breytt í svaka skutlu og látin fá bjór. Í dós. Ekkert glas. Þetta sveitapakk. Nýjasti Stjórnardiskurinn var settur í og svo átti að drekka þar til hann yrði skemmtilegur. Fjórum tímum seinna gáfumst við upp á því og skelltum okkur bara á ball, þar var mikið dansað við marga gamla sveitapésa sem hræddu borgar-mig alveg svoleiðis að ég var mestan hluta kvöldsins á kvennaklóinu, örugg fyrir mönnum sem vildu segja mér að þeir kysu framsókn og læsu ekkert nema sauðfjárbækur. En þegar samkoman svo leystist upp enduðu allir einhvernveginn í húsi gísltaka minna og fóru þar fram líflegar stjórnmálaumræður fram eftir morgni. Eins og allir vita slökknar á mér um þrjúleytið svo ég lá og horfði á kettlingana (mússí) og beið eftir að vasapelaliðið yfirgæfi svæðið, fyrir utan það að fullt fólk að ræða stjórnmál er mesta tímasóun í sögunni, enginn hlustar á neinn nema sjálfan sig og rifist fram í rauðan (áfengis)dauðann. Svo fékk ég að fara að lúlla.
Daginn eftir borðaði ég svo óhollt að mér verður illt í bumbunni við tilhugsunina, var marineruð í heitum potti, notuð í auglýsingaskyni, yfirgefin vegna fundarhalda og svo skilað heim. Takk fyrir mig :)

Hvað í ósköpunum var ég eiginlega að hugsa þegar ég lofaði að vera mætt á æfingu klukkan 6:30 í fyrramálið??? Ég er búin að vakna fimm alla vikuna og nú gafst mér tækifæri á að sofa til sjö og ég fórnaði því á altari fitubrennslunnar og fegurðarinnar. Æ hvað ég á bágt. Hef enga trú á að það sé hægt að vera nógu orkumikill á þessum ókristilega tíma til að sprikla neitt af viti svo ég spurði næringarfræðikennarann áðan hvort það virkaði að næla sér í orkuna í kvöld og sofa á henni til morguns, því ekki get ég farið að gúffa í mig morgunmat rétt fyrir hopp og hí. Það er bara ávísun á gubb. (Svo vil ég hafa bumbuna í lágmarki þegar ég spóka mig fyrir framan alla þessa spegla í salnum, annars væri ég vís til að grípa til örþrifaráða eins og henda mér niður úr efsta rimli eða hlaupa á meira en 5 km hraða á klst. Sem er auðvitað stórvarasamt). En það er semsagt víst hægt að safna orkunni kvöldið áður svo ég kom heim og stóð á beit í klukkutíma, svona til öryggis. Ég er hetja.

Ég gerði þau mistök í gær að monta mig af því að ég væri nú bara næstum farin að kunna frekar vel við tölvur og átta mig á að þær hötuðu mig ekki persónulega, ég hefði bara aldrei kunnað að tala við þær. Já, það er bara rugl, þær hata mig víst og ég hata þær alveg helling og þar við situr. Húsið mitt hvarf, birtist aftur og nú vill það ekki gera það sem ég segi því að gera. Það hatar mig. Foj.

Gleðilega hátíð páskaungarnir mínir! Ég vona að þið hámið í ykkur súkkulaði í allan dag með góðri samvisku og ráðið mig svo í sumar ;) *Sakleysislegt raul* dúllídúll...

Oh, ég á nákvæmlega enga þolinmæði eftir! Ég er að setja húsið mitt í þrívídd og það gengur fínt fyrir utan nokkur pínulítil smáatriði sem vilja bara ekki virka og það er að gera mig alveg klikk!!! Svo er ég líka með vírus í berkjunum og hósta stanslaust þurrum gamalmennahósta og það er að gera alla hina í Tæknigarði klikk... :)
Ég er búin að ákveða að fara í viku til Lilju og co á Spáni, vei! Svo kemur Ásla á mánudaginn, sem bindur tímabundið enda á "Áslu heim" baráttuna mína og öllum sem studdu hana hérmeð þakkað (söfnunarbaukum má ennþá skila). Mikil hamingja!
Annars er ég búin að vera andlausasti bloggari í heimi síðustu daga og er enn, þetta er svona málamyndafærsla til að tefja tímann sem ég hef til að koma með alvörufærslu. Ég er svo dipló.

Mætti í vinnuna í gær klukkan 6 og það er betri vinnutími en ég áttaði mig á, maður er bara búinn að vinna fullan 8 tíma vinnudag klukkan 14 og þá er allur dagurinn eftir :) Vei!
Ég er komin í svo svakalegt sumarskap að það ætti að vera bannað á þessum árstíma, svo var verið að bjóða mér gistingu í viku í júní í húsi í Torrevieja og vonin um viku á Spáni gerði ekkert nema auka á árstíðavilluna mína. Ætti maður að skella sér með? Flugið kostar 30 þús fram og til baka, sem er nú ekkert voðalegt. Hmm... El verano ya llegó, ya llegó, ya llegó... :)

Ég sá Evróvisjón lagið okkar þetta árið frumflutt í gær (já, ég horfði á Gísla Martein, en það var óvart!) og ég var pínulítið vonsvikin. Ég var búin að sjá Jónsa svartklædda fyrir mér í svakalegu stuði að heilla alla Evróvisjón hommana uppúr skónum, en hann fær bara að syngja einhverja ógó væmna ballöðuklisju, með versta texta sem ég hef nokkurn tímann heyrt (ég hef Birgittu Haukdal sterklega grunaða um að vera höfundur hans). Hann er auðvitað á ensku en svo greinilega saminn af manneskju sem á ekki ensku sem móðurmál og Jónsi er það af leiðandi allan tímann æðislega "blue" og that´s about it bara. Minnir svolítið á týnda erindið úr hinu klassíska leikskólalagi "allt sem er rautt, rautt, finnst mér vera fallegt, fyrir vin minn litla indíánann"...

Þá er maður enn á ný í blessaðri baðstofunni að bora í nefið. Þema þessarar helgar held ég að sé samt át, mér var boðið í æðislegan mat bæði föstudag og laugardag og er að fara í enn eina fóðrunina á eftir. Sem er ekki alveg í stíl við fegrunina sem á að vera í gangi en einhverra hluta vegna er fólk að finna hjá sér þörf til að útvega mér næringu þessa dagana, og ekki kvarta ég! Á föstudaginn fór ég líka í ljós í boði Lilju (í fyrsta skipti síðan um fermingu held ég... eða svo gott sem) og brann á óæðri endanum fyrir vikið. Get nú ekki sagt að það hafi verið neitt sérstaklega gott fyrir kúlið en samt mjög dæmigert fyrir Unnsu :) (Mér líður betur í botninum núna ef þið voruð áhyggjufull...). Á eftir dró Guðrún Víkurmær mig í teiti hjá Jóni Erni sem var mjög ánægjulegt og þakka ég hérmeð fyrir mig. Þar var ríkulega veitt af mati og drykk en þegar í bæinn var komið gufaði gestgjafinn hinsvegar upp á afskaplega dularfullan hátt. Hmm... Við Guðrún gerðum samt okkar besta til að mála bæinn rauðan en fundum einhvern veginn bara engan stað sem var að spila almennilega tónlist nema Nelly´s, sem var að spila frábæra ´85 hallærispésatónlist. Þar hefðum við örugglega getað misst okkur í tvistinu mjög lengi ef ekki hefði verið fyrir alla veiklulegu gaukana sem rifu sig úr að ofan og fóru að nudda sér utan í okkur. Þá röltum við nú bara heim á leið enda of sómakærar stúlkur og vandar að virðingu okkar til að láta hafa okkur útí svoleiðis dónaskap á dansgólfinu.

Vá, það er allt of snemmt fyrir nátthrafn eins og mig að vakna svona klukkan sex á morgnana, nú er klukkan ekki nema rúmlega átta og ég er samt alveg að leka niður í vinnunni... Ég er samt í baðstofunni svo það er nánast ekkert sem ég þarf að gera nema brosa, rétta fólki handklæði og ausa vatni á grjót á klukkutíma fresti. Svo ég er alveg að sofna, zzz... Svo er auðvitað enginn mættur á msn á þessum ókristilega tíma til að skemmta manni og ég hef mjög takmarkað þol fyrir lestri kvennatímarita, eftir tvö/þrjú langar mig bara ekkert að vita hvort Jordan og Peter Andre séu alvöru par eða bara athyglissjúk og ef Jennifer Aniston lætur Brad Pitt barna sig sé ég ekki alveg hvar ég kem inn í dæmið...

Úff, ég ætlaði aldrei að ná að losa mig við þessi spurningamerki, ég hef alltaf staðið í þeirri trú að ástæðan fyrir því hversu illa mér gengur í tölvumálum væri að ég skildi ekki tölvuna en nú virðist mér hún eiga í svipuðum vandræðum með mig... Sem er léttir, ég er þá allavega flóknari en ég gaf mér kredit fyrir.
Ég er í tölvustofunni og á að vera að gera teikningu af húsinu mínu í vektor works en Unnsa álfur gleymdi grunnteikningunum heima svo nú er ég bara að drepa tímann fram að vinnu. Svaka stuð.
Er að fara á eftir að sækja um vinnu fyrir sumarið, ég veit ekkert hvað ég get fengið mikla vinnu í World Class í sumar eða hvar ég á annað borð verð í heiminum svo ég ætla bara að sækja um fullt og vona að ég fái eitthvað.
Já, og ég er hætt að dansa við strákinn sem ég var að dansa við (surprise, surprise...) svo ég er að leita að nýjum ef einhver af ykkur er búinn að vera að leyna mig skuggalegri fortíð í dansi.
Annars kemur það í ljós á eftir hvort ég er ekki bara að fara að gera soldið skemmtilegt í vor (og svaaakalega fyndið) sem ég segi frá um leið og það er ákveðið. Ég veit allavega um eitt stykki wannabe Svía sem á eftir að gráta af hlátri :)

Þá er ég víst búin að halda goggi ansi lengi hérna, og get ekki einu sinni sagt að það sé sökum anna því það er eiginlega búið að vera óvenju lítið að gera uppá síðkastið. Ég virka bara ekki ef það er ekkert álag, þá fer ég beint í letigírinn. Ég er reyndar búin að eyða miklum tíma með höfuðið í bleyti, er að reyna að ákveða hvað ég á að gera í sumar, hvort ég á að vera heima eða stinga af út og hvert út þá, hvað ég á að gera næsta vetur, verkfræðihlé eða ekki verkfræðihlé... Hjálp!!! Ef einhver er tilbúinn að taka af skarið og taka þessar ákvarðanir fyrir mína hönd er það meira en velkomið og ég bendi á kommentakerfið.
En nýjustu fréttir:
a) Fór á árshátíð verkfræðinema á Hótel Örk, sem var fínt, strákar að dansa eighties eru alltaf sniðugir, komst samt að því að strákar eru kjánar (fékk veiðilínuna "Volvóinn minn jafnast ekkert á við þig", úff...) og endaði á að elta stelpurnar allt kvöldið, sem var mjög skemmtilegt.
b) Vann voða mikið í klassinu svo tærnar mínar eru í uppnámi í augnablikinu eftir óhóflegar stöður bakvið afgreiðsluborð.
c) Fór í matarboð sem lukkaðist fínt og ég þakka gestgjöfum og öðrum viðstöddum hérmeð kærlega fyrir mig, skemmtilegt kvöld :)
d) Fór líka í bíó að sjá American Splendor, sem ég vissi ekkert um þegar ég mætti á svæðið en komst að því að hún er algjör snilld! Fékk líka smá tækifæri til að spjalla við hana Möggu mína sem var mjög nauðsynlegt.
e) Hm, var að tala við Hrefnu meðan ég ritaði þetta og hún er að reyna að plata mig með sér í dansskóla í Danmörku... Athyglisvert... Ég er alveg ringluð... :s
f) Er ég ekki skipulögð?! :)

Síðustu vikur er ég búin að komast að því að næstum allur vinahópurinn minn er búinn að kúldrast í skápnum alla sína hunds og kattartíð en virðist líka allur tilbúinn að koma út úr honum núna, enda nóg komið. Þá er ég ekki að tala um þennan klassíska skáp þeirra sem girnast eigið kyn (enda væri það ekkert merkilegt þar sem stór hluti vina minna er löngu kominn útúr þeim lúna skáp, orðið frekar þreytt mál) heldur dansskápinn, þéttsetnari mublu en mig hefði nokkurn tímann grunað. Og nú vilja þessi ungu dansfífl með sínar blöðrulausu tær endilega að ég kenni þeim að dansa, ég er að fá fyrirspurnir úr ólíklegustu áttum, sem er mjög skemmtilegt (alltaf gaman að vera vinsæll) en ég þarf að leggja höfuðið ansi vel í bleyti ef ég á að geta gert eitthvað úr þessu máli þar sem ég er ryðgaðri en fólk virðist gera sér grein fyrir. (Þá er ég að tala um samkvæmisdansa, hin tegundin af dansfíflunum er að fá útrás nú þegar). Ég er að vinna í að leysa þetta mál, veit ekki alveg hvernig ég á að snúa mér í því en það er semsagt í vinnslu... Vil endilega fá þessar elskur til að dansa með mér, það er ekkert skemmtilegra til, en þarf að reyna að finna leið til að búa til svona "allir dansa saman" aðstæður frekar en "Unnur kennir öllum að dansa" aðstæður því ég er bara of mikið kjánaprik í þessarri deild þessa dagana til að geta það :) Ég er nú samt ferlega ánægð með ykkur sko!!! (Þau fáu ykkar sem aksjúalli lesa þessa síðu... hmm, oh well, hringi í rest...)

Vá, ég var að koma af æfingu og ég er ekkert smá glöð. Það er örugglega mjög smáborgaralegt að gleðjast yfir svona en ég ætla að gera það engu að síður. Með okkur á æfingu voru semsagt núverandi heimsmeistarar í samkvæmisdönsum og þau voru svooo flott, það var magnað! Að vísu fengu þau mann til að sjá alla sína eigin galla í tíunda veldi og ég varð á mettíma feit, skakklöppuð og afskaplega taktlaus en það var alveg þess virði, flott að sjá par hafa svo gaman af því sem það gerir að það næstum fellur bara í trans og tekur ekki eftir neinu í umhverfinu nema hvoru öðru. Tvímælalaust besta æfing sem ég hef farið á lengi :)

Annað fólk skilur engan veginn af hverju mér er svona gasalega illa við að fara til tannlæknis. Alltaf þegar ég fer gerast kjánalegir hlutir (svolítið eins og hjá Phoebe, mínus dauðsföllin...) og heimsókn mín þangað í morgun er lýsandi dæmi. Þegar ég kem til að láta föndra svolítið er það fyrsta sem ég heyri tannlækninn minn segja við klínikdömuna að hún sé orðin svo lasin að hún sjái varla lengur, hvað þá standi í lappirnar, og hún verði að afpanta alla tíma það sem eftir sé dagsins. Nema minn!!! Jibbí. Ég fékk að sitja með opinn gúlann á meðan hálfmeðvitundarlaus tannsi reyndi að greina milli tannanna á mér gegnum flensumóðuna. Ég skelf ennþá...

Við Sófus

Ég á í mjög uppbyggjandi og gagnlegu sambandi við sófa. Alltaf þegar ég þarf að hugsa um tilgang lífsins og vinna úr hinum og þessum kvíðaköstum leggst ég á sófann hennar Lilju, skýt þar rótum í minnst hálfan sólarhring í einu, missi yfirleitt meðvitund allavega einu sinni í hvert skipti og kem út betri manneskja. Svo það er greinilega rétt hjá amerísku bíómyndunum að það sé geðheilsunni í hag að fara til sálfræðings reglulega, liggja þar á sófa og láta leysa úr krísunum, eini misskilningurinn virðist samkvæmt mínum rannsóknum vera að sálfræðingurinn sé mikilvægur hluti jöfnunnar, sófinn gerir greinilega sitt gagn algerlega án hans. Allavega þessi umræddi sófi, langaði bara að mæla með þessu svona þegar skammdegisþunglyndið er að ná hámarki... Allir í sófann!

Þá er ég komin í skólann á laugardags,,morgni" til að gera verkefni í hinum afskaplega slappa áfanga ,,verkfræðingurinn og umhverfið". Rétt náði að toga mig fram úr rúminu eftir tveggja tíma svefn (magapest, foj) og hvað bíður mín svo þegar ég kem hingað, slöpp og sveltandi (með serios í poka, alltaf bjartsýn...) ? Jú, verkefnafélagi sem er of upptekinn við að skrifa pennavini sínum í Svíþjóð til að læra nokkurn skapaðan hlut. Ég er ekki sátt.

R.I.P rúðuþurrkur...

Ég sit hér á Reykjalundi í básnum hennar mömmu (samviskusamlega skreyttum vitnisburðum um öll afrek mín í gegnum tíðina auðvitað) og bíð eftir rúðuþurrkuviðgerðamanninum (a.k.a. pabbi). Það er alltaf afskaplega fræðandi að koma hingað, skil ekkert í því af hverju "the Office" er að vekja svona mikla athygli þessa dagana þegar hér er alvöru skrifstofa með mikið athyglisverðara dýralífi. Ég geng allavega alltaf hressari héðan en ég kom og það verður nú ekki sagt um margar skrifstofur, venjulega fær maður kaldan svita og athyglisbrest við það eitt að stíga inn á þær. Stelpur eru sniðugar!

Hvar eru lærin mín?

Fór í fyrsta skipti að æfa í World Class í morgun, í Spöngina til Hrefnu og það var æðislegt alveg, svaka fín stemmning hjá þeim. Eini gallinn er að ég virðist hafa týnt lærunum mínum þar... Það er þó ekki svo gott að þau hafi minnkað, ég sé þau alveg ef ég lít niður, þau virðast bara hafa misst tengslin við afganginn af líkamanum, ég finn ekkert fyrir þeim og þau virka ekki undir álagi, hrundi næstum á hausinn í danstíma áðan þegar annað þeirra skyndilega gaf sig... Sem er hreint ekki mjög pent eða dömulegt á að horfa.
Annars virðist líf mitt fara fram að miklum hluta til fyrir framan spegla þessa dagana, í World Class og dansinum, sem hefur leitt til skyndiheilsuátaks.