Fituskert og forhert

Jeminn hvað ég er fær í að koma inn sammara hjá fólki, vældi og skældi hérna í gær og kommentakerfið tapaði sér. Jæja, þið hafið þá allavega samvisku börnin góð ;) Annars ríkir gleðin hér í dag, fór í mælingu til Fríðu Rúnar í gær og útkoman: Unnsa massi! Úggabúgga! Hef ekkert lést en er með töluvert lægri fituprósentu og stærri upphandleggi sem þýðir einfaldlega þetta, massatröll dauðans, tada! Enda ekkert skrýtið, maður er að æfa með svo biluðu liði að það væri kraftaverk ef ekkert væri að gerast. Annars hafa æfingar þessa vikuna ekki farið eftir áætlun, ég er opinberlega búin að flytja lögheimilið mitt uppá pall og hef ekki snert lóð í viku.
Frekar fátækleg helgi samt, var svo útkeyrð í gær að ég fór beint heim að lúlla eftir að ég lokaði Laugum, og í kvöld er ég að fara að passa prinsessurnar hennar Ellu og gisti þar, svo sukk og svínarí verður í algjöru lágmarki. En hefur maður ekki bara gott af að hvíla sig, held ég sé búin að sofa að meðaltali 4 tíma á nóttu síðustu vikur. Áhrif þessarrar langþreytu sjást best á því að ég hef uppá síðkastið sést ráfa um langtímum saman fyrir utan Laugar, tóm í augunum að leita að bílnum mínum...

Drekinn

Ég vil þakka vinum og vandamönnum fyrir að sýna lífi mínu einstakan áhuga og pósta ekki eitt einasta "gangi þér vel dúllurass og mússímússí" við síðustu færslu. Þar opinberaði ég það að ég ætlaði að hætta lífi, limum og orðspori með pallahoppi (pallurinn er a.m.k. 30 cm hár og allar líkur á að ég detti framaf oftar en einu sinni, hafið það í huga!) en ykkur er greinilega bara sama þótt ég verði lamin með body bar af frústreruðum húsmæðrum. Þakka pent. Þið eruð rekin. Þegar hafa nýir vinir og vandamenn verið ráðnir í ykkar stað. Ég vil þakka öllu fólkinu sem var statt á Hlemmi um kvöldmatarleytið í gær fyrir sýndan áhuga. Farin að skæla í koddann. Sniff.

Spandex og svitabönd

Ég er semsagt að fara að kenna pallatíma í Spönginni í næstu viku. Sem hljómar ansi hreint skemmtilega, held ég geti staðið mig alveg ágætlega í því um leið og ég er búin að ná því hvernig á að telja taktinn, leiðbeina liðinu og gera sporin, allt á sama tíma og án þess að detta um pallinn. Þetta er í vinnslu, enda eins gott, ekki margir dagar til stefnu. Er samt ekkert langt frá því sem ég hef verið að gera svo ég hef svosem ekkert stórkostlegar áhyggjur af þessu, veit alveg að ég massa þetta :p
Annars er ég búin að búa á Hlöðunni síðustu daga að skrifa ritgerð fyrir Hannes félaga minn Hólmstein og það gengur ekki neitt þessa stundina, er alveg strand. Ekki það að ritgerðarefnið sé einu sinni neitt það krefjandi, ég bara einhvernveginn get ekki skipulagt það í hausnum á mér til að koma því á blað. Kannski vegna þess að ég er næstum ekkert búin að sofa síðustu nætur, vakna bara alltaf á tíu mínútna fresti. Þarf að fara að æfa mig að vera hrísla í vindinum áður en ég fer að sofa, það virkar víst...

Houston, we have a problem...

Bilunin er í stélinu. Skellti mér áðan í danstíma svona til að athuga hvar ég stæði í þeirri deildinni, var komin með alvarleg fráhvarfseinkenni. Og það var ofsa stuð, hristi mig eins og blautur hundur, tók tvöfalda pírúetta með undraverðum árangri (segi ekki að þeir hafi verið fullkomnir en ég spottaði þá allavega og lenti á fótunum!) en þegar ég ætlaði að dúndra mér í gólfið í einhverjum gettóhipphoppfíling þá tókst mér að rífa upp gamla tognun hjá rófubeininu. Hún er síðan ég gerði tilraun til að komast niður stigann af loftinu mínu án þess að nota útlimina. (Fyrir áhugasama var niðurstaða tilraunarinnar sú að það sparar tíma í ferðalaginu sjálfu en sá tími tapast aftur við það að geta ekki gengið dagana á eftir, svo út frá hagfræðilegu sjónarmiði er þetta ekki praktískt.) Er búin að sitja í klukkutíma í Laugum með íspoka á afturendanum, sem er ekki töff frá neinu sjónarhorni. Býður sig einhver fram sem sjúkranuddara? Það er samt engin borgun í boði, World Class pennarnir og mandarínan gengu út fyrir einni færslu síðan.

Ég vissiða!!!

Þessi ofurbrjóst voru greinilega mistök í framleiðslu, það hef ég alltaf sagt. Andlega er ég flatbrjósta. Sjáiði bara:


FLAT

(results contain pictures) What kind of ANIME BOOBS do you have?
brought to you by Quizillla

On again, off again...

Brjál. Alveg brjál. Var loksins búin að ákveða í hvaða háskóla ég ætlaði að sækja um næsta vetur og meira að segja hvaða áfanga ég ætlaði að taka þegar ég hitti stelpu sem var í sömu deild þar í fyrra og bar staðnum ekki góða söguna. Svo ég verð að taka nýja ákvörðun og það er langt frá því að vera mín sterkasta hlið, þessi litla vog eltir skottið á sér í marga hringi áður en hún dettur niður á svörin og eftir alla hringina í síðustu lotu held ég að önnur gæti orsakað svima og uppköst. Býður sig einhver fram til að ákveða þetta bara fyrir mig? Skal borga*.
(*Laun eru 3 pennar merktir World Class og mandarína með skrautlega fortíð.)

Gullberg. Tileinkað Jóhönnu.

Jæja, ég var búin að lofa því að næsta færsla yrði um Gullberg (Goldberg) sem er nýuppgötvaður vinur okkar Jóhönnu. Vorum að passa á föstudagskvöldið þegar við villtumst inná glímukappasíðu og misstum okkur aðeins, eyddum því sem eftir var kvöldsins í að urra og góla "Goldberg" og "Batista". Held að karlmannsleysið sé farið að rugla í hausnum á okkur... Af þessu tilefni hófst annað og öllu karlmannlegra stig heilsuátaks og við erum búnar að borða eins og módel og lyfta eins og dívurnar sem við erum síðan. Vei. Nema við fengum okkur okkar vikulega Álfheimaís áðan í miðri heilsugeðveikinni en maður er hvergi óhultur, vissum ekki fyrr en Sölvi Fannar og Ítalinn í spandexinu voru búnir að grípa okkur glóðvolgar með skeið í annarri og kransæðastíflu í hinni. Rats. Sýndum samt hörðu hliðina á geislandi kvenleika okkar í vinnunni í gær þegar það ráfuðu inn 6 byllifyttur og fóru í baðstofuna, við enduðum á að henda þeim öllum út með látum og unnum okkur þannig inn smá "streetcred" frá Össuri Skarphéðins, sem er einmitt maður vikunnar fyrir að aðstoða við aðgerðina. Úggabúgga.

Helgin framundan. Jahá.

Nú stefnir allt í helgi. Sem er undarlegt því það er samkvæmt mínu bókhaldi fullstutt síðan um síðustu helgi. Mitt bókhald er í sjokki. Þessa helgi á að bralla ýmislegt, en ekkert svosem óvenjulegt eða hippogkúl svo ég held ég ætli ekki að fjalla um það hér. Ég bý í rútínu og það er kannski svolítið gróft að láta ykkur alltaf lesa lýsingu á helgunum mínum þegar þær eru allar meira og minna eins. Æðislegar, en eins.
Já, svo er það eitt, þið hinir ABC foreldrarnir, fenguð þið líka bara greiðsluseðla fyrir tvo mánuði en ekki þrjá eins og venjulega með síðustu sendingu? Er búið að breyta kerfinu eða rændi einhver greiðsluseðlinum mínum? Breytir einhver kerfinu án þess að spyrja mig?
Og hvernig byrjaði Americas Next Top Model án þess að ég tæki eftir því??? Ha? Birta? Kom heim í gær og náði síðustu 5 mínútunum af einhverri endursýningu, rétt sá í stélið á smá móðursýkiskasti og brostnum prinsessudraumum en veit ég missti af allavega einni "elimination", sem þýðir að fullt af litlum fyrirsætlingum fór skælandi heim án þess að ég væri þar til að sjá það. Sem er slæmt. Það er ekki skrýtið að það sé ekki búið að finna lækningu á eyðni, þegar fólk með alla möguleika til að gera það sem það vill, eins og ég, hangir heima endalaust með aulaglott að horfa á raunveruleikaþætti um alla hina aulana sem eiga ekkert líf. Kaldhæðni?

Svefn er fyrir aumingja. Og þá sem vilja halda geðheilsunni.

Nú er liðin ein svefnminnsta helgi í sögunni, er hálfringluð eftir þetta alltsaman. Fyrst var árshátíð stjórnmálafræðinema á föstudaginn í Stapanum, allt rosa fínt og góður matur, en svo fór það nú að verða deginum ljósara að til að skemmta sér almennilega þarna eftir að skipulagðri dagskrá lauk varð að hrynja í það, og ég var auðvitað á bíl svo það kom ekki til greina. Þannig að ég fór fljótlega í bæinn bara, kíkti á nokkra staði og fór svo heim. Þurfti svo að vakna tveim tímum seinna til að opna Laugar með Jóhönnu, sem var hægara sagt en gert. En þar sem ég var með lykilinn var það ekki í stjörnunum að fá að sofa yfir sig svo ég skreið á fætur (bókstaflega) og dreif mig af stað, sem er eins gott því afrakstur dagsins var svakaleg hetjudáð okkar Jógu, við eigum fálkaorðuna skilið fyrir þennan dag. Það kom nefnilega fötluð kona niðrí vinnu sem gat næstum ekkert tjáð sig og var að reyna að biðja okkur um að koma sér heim. Meiru náðum við eiginlega ekki, hún gat bara leikið eins og hún væri að keyra og sagt "heim". Vissum ekkert hvað hún hét, hvað hún var á annað borð að gera þarna eða hvert hún væri að fara. Hringdum samt á leigubíl fyrir hana en bílstjórinn skildi hana ekki heldur og fór á endanum aftur. Þá var konan búin að vera strand hjá okkur í meira en klukkutíma og leist ekkert á blikuna, var komin með tárin í augun og allt í steik (ég er samúðarskælari og þurfti alveg að berjast við kökkinn í hálsinum) og þá voru góð ráð orðin alveg fokdýr. Á endanum hringdum við í 1818 og konan þar var yndisleg og hjálpaði okkur að reyna að finna eitthvað sambýli sem konan gæti mögulega hafa komið frá. Ég vil ekki gefa upp smáatriðin í sambandi við hvernig við fundum þetta á endanum út því það væri brot á einkalífi umræddrar konu en allavega náðum við sambandi við sambýlið hennar og stúlka þaðan brunaði yfir til okkar að sækja hana. Hún skildi ekkert í því hvernig í ósköpunum við hefðum farið að því að finna þetta út, enda erum við hetjur og kraftar okkar fyrir ofan skilning hins almenna borgara. Þetta var góðverk dagsins og við vorum ekkert smá ánægðar með okkur :) Um kvöldið neyddumst við því til þess að fagna góðmennsku okkar og fór sá fagnaður fram í hinum ýmsu póstnúmerum en endaði eins og allir góðir fögnuðir í 101. Þar var dansað fram undir morgun eða þangað til það var grunsamlega stutt í að ég ætti að opna Laugar AFTUR. Svaf í tvo tíma og var eitt stórt glimmer í vinnunni, sem var smart. Möggu að kenna/þakka, en hún var einmitt opinber styrktaraðili þessarar helgar og henni að þakka að ég var ofsa sæt þessa helgina. Og hógvær.

Við erum ofsa sæt

Það er greinilega alveg hægt að stjórna því hvernig fólk sér mann, sem er svolítið merkilegt. Ég t.d. vaknaði í morgun og fannst ég sæt. Sem er reyndar tímaskekkja því árshátíðin er ekki fyrr en á morgun og það er alveg happa glappa hvort ég verð líka sæt á morgun, en við krossum bara putta og vonum það besta. Ég semsagt skellti mér svo í vinnuna í sæta skapinu og viti menn, það voru alveg þrír sem sáu sig knúna til að segja mér hvað ég væri sæt. Það gæti reyndar líka þýtt að ég væri venjulega frekar sjabbí, en við skulum ekki spá í það. Svo nú vil ég að allir skutli sér í sæta skapið og láti dást að sér, gott að láta strjúka egóinu aðeins fyrir helgina! Komaso!

Birgitta a.k.a. Rut Reginalds

Ég veit ég er æðislega mikið eftirá en ég var að sjá Birgittu dúkkuna almennilega í fyrsta skipti í Hagkaupum áðan, og eins og allir voru búnir að segja mér er hún ekkert lík fyrirmyndinni, en það sem enginn hafði sagt mér var að hún er hinsvegar nauðalík Rut Reginalds! Eftir yfirhalningu. Er ekki bara eitthvað rangt við það að halda að börnum dúkku af konu með brotna sjálfsmynd sem lagðist undir hnífinn í þeirri von að nyrðri brjóst myndu lækna allt? Mikið er ég fegin að eiga ekki börn, það er alltof mikið álag að reyna að vera alltaf einu skrefi á undan þessu samsæri.

Zzz...

Ég er alveg að missa meðvitund í fyrirlestri í opinberri stjórnsýslu. Get ekki meir. Komið gott. En ég kemst ekki út því maðurinn tekur bara eitt stutt hlé á 3 klst! Þetta á að vera bannað. Og enginn kjaftaglaður á msn... Iss...

Blóðug, skítug og snjóug

Það sprakk á bílnum mínum í gær, í þriðja skipti á jafn mörgum vikum held ég. Þetta er að verða frekar þreytt. En í þetta skiptið ákváðum við Jóhanna að vera hetjur og skipta sjálfar um dekkið, sem við svo gerðum, beint fyrir framan KB banka hjá Hlemmi. Og við sýndum snilldartilþrif, þetta var allt ryðgað og drullugt og svo snjóaði brjálæðislega í ofanálag, við orðnar drulluskítugar og ég nett blóðug, og rennandi blautar af snjó, og ég var skyndilega gripin óstjórnlegri löngun til að spangóla "Eye of the Tiger". Sem ég gerði ekki því Jóhanna var vopnuð einhverju svona "skiptaumdekk" verkfæri. En það hefði verið svakalega töff. Ég var svo ánægð með skítugu hendurnar mínar að ég tímdi varla að þvo þær, og gerði ekki fyrr en ég var búin að sýna þær öllum í Gym 80. Þeim fannst ég töff. Sögðu þeir, en svipurinn á þeim var svolítið dularfullur...

In luv

Ég er ástfangin af kálfinum hennar Birtu! Sem er tæknilega séð ekki kálfur heldur séffer og tæknilega séð ekki hundurinn hennar Birtu ennþá heldur í prufu, en ég get ekki séð hvernig hún ætti að geta fengið það af sér að skila litla skrímslinu... Loppurnar á honum eru allsstaðar og hann hleypur eins og hestur, ég vil! Ég vil, ég vil, ég vil!!! (Nú er kötturinn minn einhversstaðar með sting í hjartanu og skilur ekki af hverju... Elskana samt. En hún er bara svo... lítil...)
Og ég kann ofsa vel að meta það að athugasemdin mín varðandi snjóinn hafi hlotið hljómgrunn en var aaalveg nauðsynlegt að breyta honum í hálku? Blóm eða glimmer hefði alveg virkað fínt sko. Confetti líka. Nei, hvað er að sjá! Kommutakkanum mínum er batnað! Vúhú! Hefði kannski átt að bíða minna en tvö ár með að fá mér vírusvörn. Nema þetta sé vegna þess að ég tók takkana af lyklaborðinu og fjarlægði hálfa köttinn sem leyndist þar undir.

Unnsa fínbuxi (fancypants)

Mér var boðið út að borða á Sjávarkjallarann í gær. Vildi leyfa þessarri fyrstu setningu að standa svona, áður en ég ljóstraði upp að það var ekki efnilegur ungur maður sem bauð mér heldur Bjössi og Dísa sem buðu allri afgreiðslunni, 18 manns með þeim hjónum. Byrjaði reyndar ekki vel, sprakk á fáknum á Sæbrautinni og við allar á pinnahælum og alles, óðum skafla upp að ökklum og vorum almennt frekar aumkvunarverðar, sem varð okkur svo til happs því Lára keyrði fljótlega framhjá okkur og gaf okkur far. Eftir að á Sjávarkjallarann var komið er hinsvegar ekki veikur punktur á kvöldinu, þetta var bara hreint út sagt alveg frábært! Kósí staður, æðislegur matur og auðvitað frábær (en svolítið hávær) félagsskapur. Vorum komnar á tímabili ansi hátt á tónskalann held ég, enda 17 stelpur og einn Bjössi. Fyrst fengum við smakk úr eldhúsinu, sem var hrá marineruð hámeri. Hún var ofsa góð á bragðið, þrátt fyrir að ég hafi haft mínar efasemdir þegar hún kom fyrst á borðið. Í forrétt var svo næstum hrá (allavega mjööög lítið steikt) dúfnabringa, andaeitthvað (náði því ekki alveg, þjónninn átti í mestu erfiðleikum með að ná upp á okkar hluta tónstigans, bassinn hans kæfðist bara í gleðinni) og uxahalar, sem var alltsaman mjög gott. Dúfur eru eins á bragðið og gæsir komst ég að, og finnst ég menningarlegri fyrir vikið. Í aðalrétt var svo lax í bananalaufi (varð að spyrja hvort ég mætti borða bananalaufið því mér fannst það liggja eitthvað svo beint við og missti nokkur stig í menningarleika fyrir vikið, en hafði unnið inn nokkur með dúfna/gæsalíkingunni svo ég kom út á sléttu), túnfisksteik með einhverju rauðu (þjónninn var alveg hættur að reyna á þessum tímapunkti, enda hávaðinn með ólíkindum (undirrrituð ekki manna saklausust...)) og saltfiskur með kókoskartöflumús og chili. Þetta var allt mjög gómsætt en túnfiskurinn var æðislegur. Vá. Vahá. Ætla að láta einhvern grunlausan bjóða mér á deit bara til að fá meiri túnfisk! Þegar ég var með fullan munninn af dúfum og uxum hafði svo hringt síminn minn (og ég svaraði, enda kann ég mig ekki á svona fínum stöðum). Það var fjölskyldan mín að láta mig vita að þau hefðu brunað í bæinn til að skipta um dekk á bílnum mínum og vildu vita hvar þau ættu að skilja hann eftir!! Ég er dekurbarn! Svo ég var víst ennþá keyrandi og gat þess vegna ekki tekið þátt í skotaveislunni sem fylgdi á eftir matnum. Ekki skosk veisla, heldur buðu þau hjónin í skot hægri vinstri (oft reyndar varð að vinna sér þau inn, og Lára á þann hluta kvöldsins fyrir að taka stórgóða mynd af Jónínu Ben og deitinu hennar við borð stuttu frá). Eftir smá skrall á kjallaranum var haldið á Rex þar sem við áttum eitthvað vín í boði Egils, en ég kom mér undan því og fékk í staðinn sódavatn í boði Bjössa. Mér tókst svo að flýja heim fljótlega eftir miðnætti, enda varð einhver að opna búlluna í morgun!
Takk fyrir mig Bjössi og Dísa, og takk fyrir dekrið mamma og Óli!!! Ég er prinsessa.

Bissí bí

Ég er sama upptekna býflugan og venjulega, og bloggið er greinilega ekki mjög ofarlega á forgangslistanum... Skólinn er byrjaður og lofar bara góðu enn sem komið er, farin að æfa á fullu og lifa á allskonar dufti og pillum sem gera mig ennþá ofvirkari en venjulega, er að reyna að púsla saman hvað ég ætla að gera í sumar og næsta vetur, vinna hingað og þangað og bara dreifa gleðinni. Ég er allavega að dreifa heilmikilli gleði í tækjasalnum í gym 80, enda þarf mikið til að ég haldi andlitinu þar. Reyndi að sannfæra gæjann á eftir mér að það væru bara engir pinnar í tækinu til að byrja með, hann keypti það ekki og á endanum varð ég að segja honum hvar þeir væru. Í hendinni minni. Ég var skömmustuleg.
Sé reyndar framá að þurfa að eyða ansi miklum peningum á næstu dögum, sem mér líst ekkert á, enda hélt ég að jólin hefðu verið í fyrra. Ég er eitthvað mis. En eftir próteinglútamínblah kaup og bókakaup þá hefst sparnaðarátak áratugarins, og mun ég lifa munkalífi fram á sumar ef allt gengur samkvæmt áætlun. Sem það gerir ekki. Því það er verið að reyna að draga mig hingað og þangað um landið og milli landa og ég hef engan viljastyrk þegar kemur að ferðalögum. Stefnir allt í að ég eyði páskunum á Akureyri, sem er merkilegt fyrir þær sakir að ég hef verið þar nógu oft til að vita að þangað er ekkert að sækja. Skrifast á heilaþvott.
Já, og nóg af snjó takk. Komið gott.

Skammdegisbrjálæði

Þá er ég búin að fá útúr öllum prófunum og er alveg hissa á hvað mér gekk kjánalega vel, tvær níufimm, nía og sjöa (í fagi sem ég var hrædd um að falla í, svo það var óvænt ánægja). Til hamingju ég. Þetta gerir samt ekkert annað en að auka á kæruleysið og vitleysuna, hélt ég fengi núna spark í rassinn og færi að læra eins og sjúklingur, en fyrst ég kemst upp með þetta er nokkuð ljóst að ég hef ekki sjálfsagann til að breyta því. Kannski næst. Og fyrst ég sat allt í einu uppi með fullt af frítíma sem annars hefði farið í samviskusamlegar bókasafnssetur, ákvað ég að ráðstafa honum strax í eitthvað annað svo ég gæti nú örugglega ekki farið að gera eitthvað heimskulegt við hann, eins og að anda eða sofa. Og fór og keypti mér kort í Gym 80. Það er nefnilega ekki verandi í Laugum þessa dagana fyrir "ghosts of Christmas past", fólk er alveg að tapa sér, svo í bili ætla ég að halda mig hjá stóru strákunum, svo eru líka allir svo svakalega vinalegir þar, ofsa gott alltsaman. Fínt að geta þá valið á milli bara. Jább, ég er að missa mig. Enda ekki skrýtið, stoltið að veði! Ég tók nefnilega kjánalegu veðmáli við Kidda sem á eftir að útfæra endanlega en verður skilst mér í meginatriðum þannig að á þriggja mánaða tímabili, 1. feb. til 1. maí, verð ég að missa meira en hann bætir á sig til að vinna, og hann að bæta meira á sig en ég missi til að vinna. Sem á auðvitað bara eftir að enda á því að ég naga af mér annan handlegginn fyrir seinni vigtun af minni alkunnu þrjósku, enda enn sem komið er engar reglur sem banna það. Hvað ætli handleggur sé þungur?

Niður með áramótaheit!

Mér er orðið meinilla við þetta fyrirbæri "áramótaheit". Ekki bara vegna þess að ég stend aldrei við mín lengur en ca. hálfa nýársnóttina því ég man þau aldrei daginn eftir, heldur líka vegna þess að þau eru ástæða þess að vinnan mín er eins og geðveikrahæli þessa dagana. Skvap er krúttlegt, allir heim að horfa á vídjó og borða snakk, einntveirog! Það er ekki farandi á æfingu lengur fyrir þessu liði. Annars hafa þessir fyrstu dagar nýja ársins verið helgaðir smáborgarahætti og vangaveltum um ómerkilega hluti, sem er hreint alveg ágætt svona eftir próflestur og vesen. Er til dæmis búin að brjóta heilann mikið um það síðustu dagana hvort ég á að fara á salsanámskeið eða í brasilískt jiu jitsu (a.k.a. tissjú). Yndislegt að það skuli ekki alvarlegri hlutir hvíla á manni! Við fórum í prufutíma í tissjúinu á miðvikudaginn og það var frekar magnað, þetta er víst hannað fyrir lítið fólk til að ráða við stórt fólk sem hljómar mjög patent fyrir mig en ég nenni þessu samt varla því ég er svo léleg... Þoli ekki hluti sem maður þarf að æfa sig í til að verða góður. Foj. Held líka að annar kennarinn haldi að ég sé alveg tóm í hausnum eftir að ég spjallaði fullt við hann á námskeiðinu og þekkti hann svo ekki þegar hann afgreiddi mig í Útilífi DAGINN EFTIR. Ég er svo mikill lúði. Ah. Svo er ég að verða pirruð á að fá ekki einkunnirnar mínar ennþá, er bara búin að fá eina. Og var sátt við hana, sem ég bjóst ekki við að verða. Svo kannski vil ég bara ekkert fá hinar :) Hm, ég get semsagt ekki talað í samhengi í kvöld svo ég reyni þetta bara aftur seinna!

Nýársdjamm á litla, litla landinu

Við afgreiðsludömurnar skelltum okkur á Stuðmannaball á Nasa í gærkvöldi, án þess að gera okkur grein fyrir því út í hvað við værum að fara. Eftir góðan hitting hjá Evu mættum við í svaka góðum húmor á staðinn þar sem það rann upp fyrir okkur hvar við vorum lentar. Í World Class. Þarna var statt allt staffið og megnið af kúnnunum og ég var skyndilega gripin yfirþyrmandi löngun til að setja upp flugfreyjubrosið og bjóða fólki handklæði. Þegar ég var búin að ganga úr skugga um að enginn vildi fitumælingu á staðnum og allir voru með kort í gildi sá ég loksins notagildi þess að þekkja megnið af liðinu á staðnum. Þetta gerði mér nefnilega kleift að stunda mitt uppáhaldsáhugamál á djamminu, að stinga fólk af! Svo ég tók uppá því að stinga af eins og brjáluð, ég var ekki fyrr búin að stinga einn hóp af en ég fann annan og svona gekk þetta hálfa nóttina, og ég skemmti mér konunglega. Stakk af eins og aldrei fyrr, var á tímabili ekkert nema svart strik í móðu á hlaupum um húsið og held ég hafi slegið met. Endaði svo mjög viðeigandi á að stinga af frá staðnum með Jóhönnu og Björk og taka kraftgöngu gegnum hálfan bæinn yfir á Dillon. Já, ekki Sólon, ekki Pravda, ekki Hverfis, Dillon. Hallelúja, herferð mín hefur loks borið árangur, og Whiskey in the Jar og Piano Man tóku á móti mér opnum örmum þrátt fyrir að ég hafi haldið framhjá með Justin Timberlake eins og geðsjúklingur síðasta djammárið. Mér leið svo vel að ég hætti alveg að reyna að stinga af og sat bara þæg og góð í fanginu á Jóhönnu og gerði eins og mér var sagt til tilbreytingar. Svo var auðvitað lokað þar og kaldur raunveruleikinn tók við. en eftir Dillon lætur maður ekki bjóða sér Sólon eða Hverfis, svo eftir heiðarlega tilraun stakk ég aftur af og skammaðist heim til mín um sexleytið.
Mér tókst að rífa mig á fætur um hádegisleytið en bara vegna þess að í dag er síðasti sukkdagurinn áður en heilsuátakið tekur aftur völdin, svo ég fór til Jóhönnu og borðaði pizzu og makkinntoss, og okkur rétt tókst að halda meðvitund gegnum Dirty Dancing 2 áður en við steinsofnuðum aftur og sváfum til átta. Mér tókst að vera alveg glerþunn þrátt fyrir að hafa verið edrú og á bíl, sem er nú bara afrek útaf fyrir sig. Takk fyrir. Zzz.

Jólaskýrslan

Þá er maður semsagt snúinn aftur til siðmenningarinnar með allskonar marbletti til sönnunar þess að það hafi verið bæði kindur og óveður fyrir austan. Við Snati lentum í smá átökum við girðingarstaur sem lauk með ósigri okkar og má sjá það á vinstri sköflungnum á mér, sem er tvöfaldur. Og blár. Ég er sessí... En jólin voru samt ofsalega góð í sveitinni, vonda veðrið var bara kósí þegar maður vissi að maður væri öruggur inni og ekkert á leiðinni út á næstunni. Ég var auðvitað eins og blómi í eggi hjá ömmu og afa, skilst að amma hafi legið á dýnunni minni áður en ég kom til að hita hana, það er gott að vera jólarósin hennar ömmu sinnar sko! Samt er nú alltaf gott að koma heim aftur, eina er að kötturinn er að taka sitt venjulega geðvonskukast yfir að við höfum skilið hana eftir og hún stendur bara á miðju gólfi og gargar frá morgni til kvölds en það hlýtur að fara að ganga yfir. Hún er voða spúkí þegar hún lætur svona, ég var að reyna að sofa í morgun eftir spinning ævintýrið (hrikalega var það hrezzzzzandi) en alltaf þegar ég rumskaði og opnaði augun sá ég beint inn í glyrnurnar á kettinum sem sat á gólfinu og starði á mig. Spes.
Núna er ég á kunuglegum slóðum í baðstofubúrinu að bíða eftir steggjahóp og bráðna úr hita og svita. Foj.

Harka!

Klukkan er kortér í 6 og ég er búin að sofa í tvo tíma en er samt mætt í Laugar á æfingu, í spinning eftir 45 mín sem þýðir að ég er hetja. H-E-T-J-A. Bara svo það sé á hreinu.

Sayonara jólaálfar

Nú er lokið svakalegustu World Class þemahelgi sögunnar. Útskriftarveisla hjá Björk afgreiðsludömu og nú snyrtifræðingi (held ég allavega...) á föstudaginn, svaka fínar veitingar og horft á dúddana í Herra Ísland spóka sig á skýlunni eftir strangar æfingar í Laugum. Það rættist nú úr þeim miðað við ástandið á þeim þegar þeir byrjuðu, við vorum alveg hissa. Allir í brúnkusprautun takk! Ekki vildi ég nú samt að einhver gagnrýndi mig eins og við gagnrýndum þá, held ég hafi unnið mér inn nokkra tíma í kompunni þetta kvöld...
Á laugardaginn voru svo litlu jólin í Laugum. Byrjuðum í partíi hjá Birtu, svo var svo hrikalega gaman þar að við mættum alltof seint á litlu jólin. Það kom nú ekki að sök, mættum beint í karókíið sem strákarnir svartklæddu vígðu fyrir okkur, Jónsi tók Proud Mary svo manni næstum vöknaði um augun bara. Eða svoleiðis. Hm. Svo kom upp sú hugmynd að afgreiðslan tæki Æ Lov Rokk ennd Ról, Britney style. Áður en ég vissi af var byrjað að ýta mér af stað að sviðinu þrátt fyrir að ég væri búin að sverja og sárt við leggja að ég kæmi hvergi nálægt þessarri maskínu. Ég var ekki lengi að gróðursetja háu hælana í parketinu og sagðist ekki fara fet en þær lyfta stelpurnar sem greinilega er að bera árangur og ég var látin spæna upp parketið með illu að sviðinu. Sorrý Bjössi... Það fór nú samt betur en á horfðist, ég var of upptekin til að syngja mikið, við að passa að bömpa Hrönn ekki af sviðinu með Beyoncé múvinu öðru megin meðan ég reyndi að forðast að fá míkrafóninn sem Bylgja var alltaf að sveifla í áttina að andlitinu á mér í trýnið hinumegin. Svo var skutlast í bæinn þar sem ég fann Guðrúnu og höbbí á Sólon og dansaði með hald. Mjög töff. Hitti reyndar fáránlega mikið af fólki þetta kvöld. Endaði samt á að þiggja far heim með mömmu Jóhönnu (sem er kona dagsins af því tilefni) um sexleytið og missa meðvitund áður en ég snerti koddann. Brilljant kvöld!
Á sunnudaginn eldaði næfurþunn Bylgja ofaní liðið og fær prik í kladdann fyrir að fórna sér í eldamennsku í sínu ástandi! Klappklappklapp. Mexíkóskt þema og maturinn var frábær, lágum afvelta á eftir og töpuðum okkur í afar vafasömum umræðum... Þriðja World Class kvöldið í röð og ekkert síðra en hin tvö. Við erum ágætar.
Í dag (mán) fór ég svo í Smáralindina þar sem ég sannaði það sem ég hef alltaf sagt að ég versla eins og karlmaður á Þorláksmessu, kláraði allar jólagjafirnar á klst og var bara frekar ánægð með mig. Á morgun flýg ég til brósa og fjölskyldu í sveitina, hinn verður svo haldið til Bakkó þar sem jólin verða haldin hátíðleg hefðinni samkvæmt. Sem er hið besta mál. Mun snúa aftur til siðmenningarinnar þann 28. des, full af orku og til í slaginn.
Þangað til óska ég ykkur öllum gleðilegra jóla, njótið nú rólegheitanna þessa örfáu daga og allir að muna að þakka fallega fyrir sig. Það er fullorðins. Til hamingju með jólin!

Próflok og almennur aumingjaskapur

Um þetta leyti á morgun verð ég búin í prófunum þessa önnina og líklega á langþráðri æfingu og baðstofulúri. Ahhh. En þótt prófin klárist þýðir það enga lognmollu, frekar en vanalega hjá mér! Sem betur fer :) Verð að vinna um helgina, og ekkert nema gott um það að segja, alveg kominn tími á að maður heilsi upp á liðið og borði svolítið af tortillum og svona... Á föstudagskvöldið er afmæli, partý og svo auðvitað Herra Ísland, en ég held því verði nú fórnað þetta árið á altari próflokadjamms. Það er hinsvegar bara upphitun og teygjur fyrir laugardagskvöldið, sem er búið að plotta og plana og á að verða alveg skothelt. Þetta er samt að verða fullgróft held ég, verður örugglega eins og áramótin þar sem maður er búinn að gera sér svo miklar vonir að það endar allt í steik! En þá eru semsagt litlu jólin í World Class, karókí (æ nó) og mikið fjör. Skilst það eigi að pota okkur í eitthvað júniform af þessu tilefni en sel það ekki dýrara en ég keypti það, enda búin að vera í einangrun síðustu vikur og veit voða lítið um umheiminn eins og er. Á laugardaginn er ég reyndar búin að mæla mér mót við svo marga að það á eftir að vera heilmikið álag að standa við það alltsaman og eins gott að skilja háu hælana eftir heima ef þetta á ekki að enda með íþróttameiðslum.
Ég er á Reykjalundi eins og er, í básnum hennar mömmu að reyna að læra undir próf morgundagsins, sem er í kúrsinum Stjórnmálafræði: íslenska stjórnkerfið. Fínn kúrs með fullt af efni og ef ég miða við gömul próf þá verður þetta langerfiðasta prófið í ár. Verst að ég er ekkert búin að lesa fyrir það... Hm...

Jólagóðverkið í ár

Mig langar bara að benda ykkur á þægilegt tækifæri til að gera eitt stykki jólagóðverk í ár ljósin mín. Þannig er að Davíð ("Balli" hérna í tenglunum mínum) hefur afþakkað jólagjafirnar sínar í ár og bent fólki í staðinn á að gefa í jólagjafasjóð ABC hjálparstarfs, þar sem við eigum bæði styrktarbörn (eins og reyndar óvenju margir í yndislega vinahópnum mínum). Þetta finnst mér algert snilldarframtak hjá stráknum og fær hann klapp á kollinn fyrir það, reikningsnúmerið þeirra og allar nauðsynlegar upplýsingar getið þið nálgast á síðunni hans og auðvitað á síðu ABC. Í ár eiga allavega börnin í Úganda að fá dýnu í jólagjöf, og stefnt er á að reyna að gefa sem flestum systkinum styrktarbarnanna líka, sem ekki hafa verið svo heppin að fá stuðningsaðila. Hver dýna kostar 1200 krónur, en hinsvegar er engin lágmarksupphæð á fjárgöfunum. Reynum nú að muna eftir þeim sem minna mega sín á milli þess sem við kaupum heimabíó og GSM síma handa ástvinum okkar, þetta tekur bara örfáar mínútur í heimabankanum en maður verður allur "warm and fuzzy" að innan á eftir :)

Heimspekihrollurinn all over again

Þeir sem muna eftir geðsveiflunum sem fylgdu lærdómi fyrir heimspekiprófið hjá Clarens á sínum tíma eru réttilega skelkaðir núna. Alþjóðastjórnmálaprófið sem ég fer í eftir hádegið virkar svipað, fáum bara fullt af efni en vitum ekki neitt hvernig er hægt að spyrja úr því, ekkert gefið upp um svoleiðis smáatriði. Sem er auðvitað kannski ekki skrýtið, maður á náttúrulega bara að kunna efnið og geta unnið úr þeim verkefnum sem er hent í mann úr því en hitt væri bara svooo mikið þægilegra! Ég vil bæta stöðu þægindasjónarmiðsins innan háskólakerfisins, það er ekkert hollt að sofa ekkert, lesa endalaust og lifa á kóki (Coca Cola sko, kókaínið er spari), svo hérmeð hef ég baráttu mína fyrir þægilegra og álagsminna háskólanámi. Birta prófin fyrirfram á netinu, fækka bókunum, setja í þær fleiri myndir og jafnvel tengja námsefnið kunnuglegum persónum til að minnka pressuna (hver gæti stressað sig yfir "Depill skoðar regluveldalíkan Allison"?) Hver er með???

It´s all coming screaming back to me...

Fyrsta prófi lokið. Þrjú eftir. Þetta mjakast.
Var farin að halda að ég væri búin að vinna bug á prófstressinu mínu alræmda fyrir þetta próf því ég var bara glöð og kúl á því alla vikuna, kvartaði meira að segja yfir því í gær að ég væri ekki nógu stressuð. En nú veit ég hinsvegar ástæðuna. Ég var að safna. Fyrir síðustu þrjá tímana fyrir prófið. Var heima að dúlla mér við að hita kaffi þegar það náði mér allt í einu, skalf eins og lauf í vindi, kaldur sviti, föl eins og lík, illt í mallann, foj. Panikaði og fór að reyna að lesa allar bækurnar mína, glósurnar og gömlu prófin á sama tíma, sem gekk merkilegt nokk ekki vel og gerði lítið til að minnka skjálftann. Á endanum sætti ég mig við örlög mín og gafst bara upp, búin að henda blöðum um allt eins og geðsjúklingur en engu nær um eitt eða neitt. Skellti mér bara í prófið eftir að hafa lofað mömmu að gera ekki betur en mitt besta.
Veit auðvitað ekki hvernig mér gekk, veit það aldrei, en ég veit að ég fór fyrst út úr prófinu sem orsakaði alveg nýja bylgju af stressi. Hverju gleymdi ég eiginlega að svara?...
Og væ ó væ á ég aldrei nóga sálarró til að fara yfir prófin mín?

Hvar eru kommentin?

Ég er að verða örlítið þreytt á því að kommentin hérna á síðunni núllast alltaf reglulega og allt sem hefur verið sagt hverfur. Skemmtilegasti hlutinn! Veit einhver hvað vandamálið er? Balli? Hubby? Anyone? Rats...

Horfin...

Ég er ekki dauð, ég lofa, ég er bara í prófum og haldin einstakri sjálfhverfu þessa dagana. En þið eruð samt góð að hringja og athuga hvort ég sé ennþá í tölu lifenda. Ánægð með ykkur.
Ég skrapp til Skandinavíu í rannsóknarleiðangur og komst að því að jú, það er hægt að eyða öllu sem maður á á 5 dögum. Þá vitið þið það. Maður er alltaf að fórna sér fyrir vísindin. Nóbell? Komst að því að Svíar eru ágætir en Danir eru æði, allavega gamli Daninn í Bilka sem sagði okkur að við ljómuðum og hefðum svo fallega útgeislun. Elskann. Og hann var ekki einu sinni pervert því fyrr en varði var hann kominn aftur að benda konunni sinni á hvað við værum ljómandi ungar stúlkur.
Annars er bara ekkert að gerast, ég er varla búin að fara útúr húsi í ca viku nema til að fá mér vikulega ísinn minn og slúðra, sem var náttúrulega bara nauðsynlegt. Engin vinna og allt í pati þar auðvitað því það vantar mig. En ekki hvað... Hóst.
Jú, og það sést í gegnum aðra augabrúnina á mér. Kannski ekki fréttir en mér finnst það magnað og í svona gúrkutíð er allt leyfilegt.
Svo er það bara að þrauka fram til 17. des en þá má opinberlega fara að syngja jólalög, bryðja piparkökur og krulla pakkabönd. Eitthvað skilst mér að ég eigi að djamma þá helgi alla með smá hléi til að dreifa jólaskapinu meðal hreystimenna og heiðurskvenna í klassanum og ætli ég reyni ekki að standa mig þar, þótt þið verðið börnin góð í alvöru bara að fara að læra að lifa með því að ég er lélegur drykkjumaður, eigum við að læra af hestamannaballinu kannski? Foj.
Gangi þeim vel í prófum sem féllu eins og ég fyrir "mennt er máttur" línunni á sínum tíma og megi hinir púkarnir njóta mandarínanna og troðningsins í Smáralindinni með gleði í hjarta.

Stungin af

Vegna óleysanlegs ágreinings mín og veðurguðanna hef ég flúið land og sett upp búðir í Svíþjóð. Hér er ágætt alveg. Seinna.

Stutta útgáfan...

Jæja börnin góð, ég er búin að þjást af nettri bloggleti síðustu daga, og geri reyndar enn, en mamma hefur greinilega ekki nóg að gera í vinnunni og ég get ekki setið undir suðinu í henni lengur! Ætla að skjóta inn málamyndafærslu sem verður að duga þar til andinn kemur yfir mig aftur...
Helstu fréttir eru að ég er búin að finna mér strák til að dansa við, jei! Hann bauð sig meira að segja fram að fyrra bragði, sem í mínum bókum er einstakur hetjuskapur því ég var orðin pínu þreytt á að væla yfir þessum skorti á fótafimi hjá íslenskum karlmönnum. Svo nú eru það samkvæmis aftur eftir jól, þ.e. ef dúddinn guggnar ekki :) Erum að fara í prufutíma á þriðjudaginn, hlakka voða til, en hinsvegar þá var ég að tala við kennarana og komst að því að ef ég safna nokkrum pörum saman verður búinn til sértími fyrir okkur, svo allir sem voru að skæla um að þeir vildu læra að dansa fyrir ca. ári síðan þegar ég var að kenna mega endilega hafa samband núna og láta mig vita, veit nú þegar um nokkur pör og það væri frábært að geta bara haft sértíma fyrir okkur vinina! Komaso!
Nú á líka að draga Unnsu litlu á eitthvað hestamannaball á laugardaginn sem hljómar ekkert svaka spennandi af því að:
- Ég er hrædd við hesta og þar með hestamenn, sem eru greinilega samsekir.
- Það er skrýtin lykt af hestamönnum.
- Það er ennþá skrýtnari lykt af hestamönnum þegar búið er að vökva þá með etanóli, sem mér skilst að sé planið á laugardaginn.
- Stelpurnar í vinnunni hóta að vökva mig líka og koma mér svo saman við hestamann/menn, sem mér finnst slæm hugmynd (sjá liði 1-3).
- Síðast þegar ég djammaði með vinnuliðinu gerðust slæmir hlutir... Sem munu aldrei verða ræddir framar... Jeminn...
- Strangar reglur hafa verið settar um klæðaburð umrætt kvöld og ég er ekki viss um að bara belti fari mér mjög vel!
Stelpur, ég er asnaleg þegar ég er full og ég vil ekki vera asnaleg... Og ég vil ekki láta loka mig inni á Broadway með fullum gömlum köllum sem halda að þau séu þarna til að kreista þau! Má ég plís bara keyra og sækja stelpurnar mínar og vera siðgæðisvörðurinn þeirra?