Myndir frá Barcelona og Salou

Úff, búin að fá myndir frá ferðalögunum mínum, en langar eiginlega bara að birta þær frá Barcelona sökum þess hvað ég var illa haldin af ljótunni í Lettlandi... Þarf allavega að manna mig uppí að birta myndirnar þaðan, hér kemur Barcelona:
(Stolnar frá Örnu, Moniku og Oddnýju, fleiri myndir á síðunni hennar Arnítu).

Kraftaverk!

Ég gleymdi í síðasta pósti að segja ykkur stærstu fréttirnar: ÉG NÁÐI SKÓLAÁRINU HÉRNA Í STRASS!!! Mér brá svo mikið þegar mamma sagði mér það í símann að ég fór að háskæla. Tvisvar. Ákvað svo að fara í afneitun og neita að kaupa þetta, hlyti að vera misskilningur, en neyddist til að trúa því þegar hamingjuóskir fóru að berast frá hinum ýmsu heimshornum eftir að einkunnirnar fóru á netið, og eftir að mamma fór og lét hreinlega þýða einkunnirnar mínar til að vera viss. Mig vantar átakanlega einhvern til að hoppa með um allt og vera í gleðisjokki með. Set Ásu í það þegar hún mætir á þriðjudaginn. Jei!
Hér er annars mynd af mér og eina minjagripnum sem ég keypti í Lettlandi, honum Hundmundi:

Almennt ferðablaður

Er búin að vera internetsvelt svo lengi að ég veit ekki hvar ég á að byrja. Búin að rótast bæði til Spánar og Lettlands síðustu þrjár vikurnar, og skreið loksins heim í gær. Verð að stytta ferðasögurnar eitthvað til að verða ekki hérna fram á nótt...
Var ofsa gaman í Barcelona með Örnu, Moniku, Oddnýju, Bjarka og Davíð, lágum í sólinni, borðuðum góðan mat, skoðuðum okkur um í borginni og allt þetta sem maður gerir í sólarlöndum. Á eftir að fá myndirnar frá krökkunum, tók engar sjálf. Var algjörlega yndislegt allt saman, nema síðustu dagana fór mér að líða skringilega, og síðustu nóttina gafst líkaminn endanlega upp á þessu öllu saman og breytti mér í einn stóran kláðamaur með útbrot og magapest og vesen. Það gerði 12 klst ferðalagið til Lettlands mjög athyglisvert (og dvölina í Lettlandi alla svosem líka, mér batnaði ekki fyrr en næstsíðasta daginn). Í flugvélinni frá London til Riga hélt ég að ég væri farin að heyra raddir líka þegar ég heyrði skyndilega blaður á íslensku, en þá kom í ljós að afgangurinn af íslenska Lettlandshópnum var í sama flugi og ég. Mjög patent. Held ég hafi verið frekar vígaleg, svona við fyrstu sýn, þar sem ég var með sprungna æð í öðru auganu, öll bólgin og flekkótt með sjúklegan kláða og ósofin, en þau bitu á jaxlinn og tóku mér vel, skelltu mér inn á klósett og mökuðu mig alla í einhverju kláðakremi, knúsuðu mig smá og ég snarskánaði eftir það. Verí gút verí næs.
(Greinaskil af handahófi ykkur til gleði). Við vorum sótt á völlinn, gefið hrásalat að borða og svo ferjuð í bjálkakofa útí sveit þar sem við dvöldum mestallan tímann með froskabörnum, köngulóm og aragrúa af allskonar flugum sem áttu það sameiginlegt að bíta flekkótta sakleysingja með krónískan niður**** og kláða. Við Íslendingarnir vorum ekki frá neinum sérstökum samtökum (nema þá stuðningshópi fyrir vini Mr. Magnus) svo við stofnuðum á staðnum Hinn íslenska mökunarklúbb, og fengum þá auðvitað þvert á allar reglur um kynjaskiptingu í herbergi að sofa öll saman, sex manns í þremur rúmum. Mikil gleði. Þann 07.07.'07 var okkur hent út úr bjálkakofanum okkar í eina nótt því þar átti að halda rússneskt álpappírsbrúðkaup. Við fengum sænsk hertjöld (gróft aldursmat í kringum fyrri heimsstyrjöld) með engum botni og látin tjalda á ströndinni. Kvöldið á ströndinni var æðislegt, að vísu varð ég að láta mér nægja að deila allri rómantíkinni með svefnfélaga mínum, henni Rakel, en hún var algjörlega betri en enginn. Við tókum nett skokk, ég skellti í impromptu eróbikktíma í sandinum og hún tók okkur í smá boxæfingar, og svo enduðum við þetta á að skella öllum í hring og dansa and-regndans (rigning er ekki vinur þeirra sem sofa botnlausum tjöldum). Hann snarvirkaði. Einu leiðindin þetta kvöld var að í ástríðufulla regndansinum tókst einhverjum að sparka af mér tánögl, sem var ferlega óþægilegt, og frekar subbulegt. Við "sváfum" svo á jörðinni (var skaffað svefnpoka en engri dýnu...), og vorum ferlega glöð að komast aftur í bjálkakofann daginn eftir, þrátt fyrir að það væri dauður fiskur í sturtunni og köngulær á öllum klósettum.
Allt í allt ein skemmtilegasta ferð sem ég hef farið í, og það er algjörlega og eingöngu því að þakka að íslenski hópurinn var frábær. Sniðuga sniðuga fólk. Ég á líka eftir að fá myndir frá öðrum frá Lettlandi, ég keypti mér nefnilega ekki myndavél fyrr en síðasta daginn. Náði að taka nokkrar myndir á síðustu metrunum, en alvöru myndir koma seinna. Voilá!

Einn líter af Magga, skipuleggjandanum okkar góða. Hann reddaði okkur frjálsum tíma í Riga og fyrir það ætti hreinlega að reisa styttu honum til heiðurs. Raffaraffa:

Við Rakel, svefn- og dansfélagar. Danshæfileikar okkar voru næstum búnir að valda umferðarslysi í Riga:
Sunneva að boxa sig upp stigann í bjálkakofanum:
Yngvi hress í miðju pakkelsi:Og síðasti, en alls ekki sísti meðlimur Hins íslenska mökunarklúbbs, Gulla:

Gulþemuð svefnfélagaást í rútu:
Yngvi frussari:

Við Rakel í góðu frussi:

Fleiri myndir (og af öðrum en bara Íslendingunum...) væntanlegar. Góðar stundir.

Mini-blogg

Er i Lettlandi, var ad koma ur utilegu DAUDANS og fekk nadarsamlegast fimm minutna adgang ad interneti a skrifstofu i Riga. Er a lifi (taeknilega sed) thratt fyrir baedi ofnaemi og afskaplega hressandi matareitrun, og fer heim til Strass a thridjudaginn. Eftir sjo tima sturtu kemur sennilega ferdasagan. Hlakkid til.

Flugvallarhotelsblogg

Eg er stodd a hoteli a Frankfurt Hahn flugvelli, og planid er ad fljuga til Barcelona i fyrramalid. Get ekki bedid eftir ad hitta lidid thar, Ornu og co! Einar skolabrodir minn kom vid hja mer i tvo daga, for i morgun aftur, en vid lentum ovart a solstoduhatid i Strass i gaer og skemmtum okkur konunglega a endalausum (misgodum) tonleikum og skemmtilegheitum allsstadar. Hann kenndi mer svo ad drekka vodka, enda ekki buinn ad dvelja veturlangt i Moskvu fyrir ekki neitt. Svo nu kann eg thad. Mjog fint.
Allavega, astaeda thess ad eg lagdi i ad blogga a thetta leidinlega lyklabord er su ad a hlaupum ut til ad na lestinni minni adan sa eg ad einhver hafdi rifid nidur midann med nafninu minu a postkassanum, en eg hafdi ekki tima til ad fondra nyjan, i nettri timathrong. Svo nuna fae eg sennilega engan post, nema thid baetid "Shepherd" aftan vid nafnid mitt thvi thad er nafnid sem er a postkassanum nuna. Ofsalega agalega pirrandi, og ef eg kemst ad thvi hvada brandarakall i husinu plokkadi nafnid mitt af kassanum skal eg sko sja til thess ad thad standi "Kermit froskur" a postkassa vidkomandi i allt sumar. Pirr.

Nytt heimilisfang

Fyrir tha sem nenna enntha ad skrifa mer (hae Ingunn!) tha er herna nyja heimilisfangid mitt:
3 impasse de la Grande Boucherie
67000 Strasbourg
France
(Gloggir lesendur taka eftir thvi ad eg er flutt af "Slatrarastraeti" yfir a "Storu-Slaturhussgotu". Dvolin min herna er ad verda ansi blodug. Svona malfraedilega sed.)

Bloggað á almannafæri

Nú stefnir í grófa bloggleti, þar sem ég er flutt í yndislega staðsettu nýju íbúðina mína og er netlaus þar (er hinsvegar með fínan glugga sem vísar út að ánni og ég get setið í og lesið. Hef fundið hamingjuna). Er að vísu búin að finna þetta fína 60's kaffihús með þráðlausu neti, en þar sem ég sting af til Barcelona á föstudaginn (vííí) og hef ferlega mikið að gera áður en ég fer, og verð auk þess með gest þangað til ég fer og Magga frænka og fjölskylda eru í bænum, þá sé ég ekki fram á að blogga mikið...
Ég held ég sé annars búin að vera að gefa frá mér einhverja despó strauma eftir að næstum allir sem ég þekki hérna fóru heim, allavega þá er bláókunnugt fólk endalaust að bjóða mér í mat og drykk allt í einu. Er greinilega mjög umkomulaus á svipinn... Það skondna við það alltsaman er að allir þessir nýfundnu góðgerðamenn mínir (nema einn) eru, jább, lögfræðingar. Ég er búin að vera að spegulera (oh, sakna Harrí og Heimis) í því hver ástæðan fyrir þessarri ást lögfræðinga á mér geti eiginlega verið, og komist að því að möguleikarnir séu eftirfarandi:
- Löfræðingar eru óvenju ófeimnir.
- Lögfræðingar eru óvenju drykkfelldir.
- Allir í Strasbourg (nema einn) eru lögfræðingar.
- Það sama og dregur fólk að lögfræði dregur fólk að mér. Lögfræði er oft lýst sem "þurri og ástríðulausri". Frábært.
- Lögfræðingafélagið í Strass er að skemmta sér á minn kostnað (hef viðrað þessa kenningu hérna áður og finnst hún ennþá líklegust).

Hér koma svo nokkrar fleiri fínar myndir úr stelpuferðinni góðu:

Ella var í skvísugírnum alla ferðina (aðdáunarvert í mínum bókum, ég var í skvísugírnum í einn dag og þá var þolið búið):

Við mamma með sólbrunnin trýni (ég veit, brjóstin á mér stefna á heimsyfirráð, hið versta mál):

Reykingar voru bara leyfðar útum gluggann minn, svo þetta blasti við mér reglulega. Er ennþá að jafna mig:
Skruppum til Þýskalands (tvisvar, því við hittum fyrri daginn akkúrat á einhvern sér-þýskan helgidag og allt var lokað!) því ég mátti kaupa mér Ecco skó frá Svölu ömmu (hef ekki farið úr þeim síðan, hver sá sem hannar þessa skó er góð góð manneskja), mamma vildi Vínarsnitsel og Ella vildi kaupa Playmo. Allir fengu það sem þeir vildu, hér er Ella með fenginn:
Hefur einhver séð fínni gesti? Trúi því þegar ég sé það!
Við mamma að glíma við snigla:
Mamma 1, snigill 0
Lentum í svakalegri dembu á leiðinni til Sviss síðasta daginn, og upp gaus þessi fína blauthundalykt sem ég náði ekki á mynd, en hér er allavega smá hugmynd um stemmarann:
Veit að Ella myndi aldrei tala við mig aftur ef ég birti hennar rigningarmynd (sem er miklu skemmtilegri en mín), en þetta er ég í hlutverki drukknaðrar rottu:
Síðasta mæðgnamynd ferðarinnar, rennblautar á flugvellinum í Basel:
Svona líta 23ja ára stúlkur út rétt áður en þær fara að skæla af því mamma þeirra er að fara (ég er töffari, ég veit):

Heimsóknin fína - myndir

Ég stend á haus í flutningum, þarf að ferja allar mínar veraldlegu eigur yfir ána og í nýju íbúðina mína sem er í ca. 200 metra fjarlægð frá þeirri sem ég er í núna. Mjög þægilegir flutningar, en samt ekkert grín í 30 stiga hita. Svo núna tek ég verðskuldaða vatns- og bloggpásu.
Mamma og Ella frænka heimsóttu mig í viku um daginn, og það var fáránlega skemmtilegt hjá okkur. Myndirnar verður að birta í nokkrum hlutum, þær eru endalausar, en hér kemur allavega smá sýnishorn af því hvað við erum sætar og skemmtilegar konur:

Á morgnana var boðið upp á dýrindis morgunverðarhlaðborð á Slátrarastrætinu. Því fór hrakandi með hverjum deginum sem leið, það eru greinileg tímatakmörk á gestgjafahæfileikum mínum.

Freku gestirnir tóku alla bollana, svo ég varð að drekka teið mitt úr skál. Hrmph.

Það var mikil mæðgnarómantík í ferðinni, enda bölvanlegt að vera svona mömmulaus í heilt ár!

Við styrktum kaffihús borgarinnar rausnarlega í sólinni, og gestirnir mínir vöktu mikla gleði meðal karlkyns vegfarenda. Ég þorði varla orðið að sleppa þeim einum út, sakleysingjunum...
Mamma fær verðlaun fyrir að vera sérstaklega dönnuð í ferðinni (lítur út eins og fylleríismynd, en konan er bláedrú, lofa)
Ella hrundi aðeins í hvítvínið (mitt blogg, má birta hræðilegar myndir af öllum öðrum og bara fínar myndir af mér!)
Veðrið var eins og eftir pöntun (gerði leynilegan samning) svo við böðuðum okkur í sólinni milli dagskrárliða
Meiri mæðgnarómantík. Mússímússí...
Það kom svakalegt demba eitt kvöldið þegar við vorum úti að borða, og þjónninn okkar vildi ekki að fínu gestirnir mínir blotnuðu á leiðinni heim svo hann lét þær fá sitthvorn svarta ruslapokann. Ég hélt í fyrsta skipti á ævinni að ég myndi hreinlega kafna úr hlátri og deyja þegar þær voru komnar í þá, sérstaklega mamma, sem reif bara smá gat fyrir augun (reif reyndar tvö fyrir sitthvort augað, en það voru ca 30 cm á milli þeirra! Mjög forvitnileg túlkun á eigin andlitsdráttum...) og labbaði svo um allt eins og stór svört jólabjalla með dinglandi fætur. Þær vöktu mikla kátínu vegfarenda á leiðinni heim, en ég er ennþá með harðsperrur í maganum...

Nóg í bili, meira næst, verð að flytja meira draaasl!

Blogg-lingur

Enginn tími til að blogga, mamma og Ella frænka eru í heimsókn og ég er með útistandandi skemmtidagskrá fyrir þær alla daga. Er að verða uppgefin á að urra eins og varðhundur á öll karlgerpin sem glápa á þær endalaust, ferlega sólbrunnin eftir daginn í Orangerie-garðinum, með harðsperrur í hláturvöðvunum, og svo úttroðin af mat að ég get varla gengið. Mjög svo ljúft líf að hafa þær hérna, og ég vil alls ekki þurfa að skila þeim aftur á laugardaginn. Enda rata þær ekki á flugvöllinn nema ég fylgi þeim í lestinni og rútunni yfir til Sviss, svo ég fer bara ekkert með þær og málið er leyst. Tek þær í gíslingu. Gott plan.
Annars:
-Próf búin, jeeeiii!
-Íbúð fundin, ennþá meira jeeeiii!
Smáatriði síðar, of þreytt. Farin að baða mig í aloe vera geli...